มาตรา 4 พระราชบัญญัติไปรษณีย์ พุทธศักราช 2477 พระราชบัญญัติโทรเลขและโทรศัพท์ พุทธศักราช 2477 และบรรดากฎและข้อบังคับที่ได้ออกตามพระราชบัญญัตินั้นในส่วนที่ว่าด้วยการไปรษณีย์และการโทรคมนาคม ให้คงใช้บังคับต่อไป ทั้งนี้ เท่าที่ไม่ขัดหรือแย้งกับบทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัตินี้
เพื่อประโยชน์แห่งการนำพระราชบัญญัติและกฎข้อบังคับดังกล่าวในวรรคหนึ่งมาใช้บังคับ ให้คำบางคำในพระราชบัญญัติกฎ และข้อบังคับนั้น มีความหมายดังต่อไปนี้ (1) ในพระราชบัญญัติไปรษณีย์ พุทธศักราช 2477 คำว่า “กรม” และ “กรมไปรษณีย์โทรเลข” ในมาตรา 5 มาตรา 6 มาตรา 7 มาตรา 8 มาตรา 29 มาตรา 30 มาตรา 31 มาตรา 32
มาตรา 34 มาตรา 35 มาตรา 36 มาตรา 43 มาตรา 50 มาตรา 52 มาตรา 53 มาตรา 55 มาตรา 61 มาตรา 67 มาตรา 69 มาตรา 74 มาตรา 75 มาตรา 76 มาตรา 79 และมาตรา 81 ให้หมายความถึง “การสื่อสารแห่งประเทศไทย” คำว่า “กรม” ในมาตรา 54 ให้หมายความถึง “ผู้ว่าการ” คำว่า “รัฐบาล” ในมาตรา 37 ให้หมายความถึง
“การสื่อสารแห่งประเทศไทย” คำว่า “รัฐมนตรี” ในมาตรา 22 ให้หมายความถึง “คณะกรรมการ” คำว่า “อธิบดี” ในมาตรา 9 มาตรา 11 มาตรา 17 มาตรา 21 มาตรา 27 มาตรา 33 มาตรา 35 และมาตรา 51 ให้หมายความถึง “คณะกรรมการ” คำว่า “อธิบดี” ในมาตรา 12 มาตรา 22 มาตรา 25 มาตรา 36 มาตรา 40 มาตรา 42 มาตรา 48 มาตรา 73 และมาตรา
78 ให้หมายความถึง “ผู้ว่าการ” คำว่า “เจ้าพนักงาน” “พนักงานเจ้าหน้าที่” และ “เจ้าพนักงานไปรษณีย์” ให้หมายความถึง “พนักงาน” (2) ในพระราชบัญญัติโทรเลขและโทรศัพท์ พุทธศักราช 2477 คำว่า “กรม” และ “กรมไปรษณีย์โทรเลข” ในมาตรา 5 มาตรา 6 มาตรา 14 มาตรา 17 มาตรา 18 มาตรา 19 มาตรา 20 และมาตรา 38
ให้หมายความถึง “การสื่อสารแห่งประเทศไทย” คำว่า “รัฐบาล” ในมาตรา 12 และมาตรา 13 ให้หมายความถึง “การสื่อสารแห่งประเทศไทย” คำว่า “รัฐมนตรี” ในมาตรา 11 ให้หมายความถึง “คณะกรรมการ” คำว่า “อธิบดี” ในมาตรา 7 และมาตรา 8 ให้หมายความถึง “ผู้ว่าการด้วยความเห็นชอบของคณะกรรมการ” คำว่า “อธิบดี” ในมาตรา 11
ให้หมายความถึง “ผู้ว่าการ” คำว่า “เจ้าพนักงาน” “พนักงานโทรเลข” “พนักงานโทรศัพท์” “เจ้าหน้าที่โทรเลข” และ “เจ้าหน้าที่โทรศัพท์” ให้หมายความถึง “พนักงาน”
หมวด 4 การอุทธรณ์ และการสงเคราะห์