กฎหมายลักษณะอาญา ร.ศ. 127

ความผิดลหุโทษ ในฐานกระทำให้เกิดภยันตรายแก่สาธารณชน แลให้สาธารณชนปราศจากความศุขสบาย (1) ผู้ใดส่งเสียงอื้อฉาวขึ้นในเวลากลางคืนโดยใช่เหตุ แลมิชอบด้วยกฎหมาย จนอาจจะพาให้เกิดความตกใจวุ่นวายกันขึ้นในเมืองหรือหมู่บ้าน ท่านว่ามันมีความผิด ต้องรวางโทษชั้น 1 (2) ผู้ใดถือสาตราวุธซึ่งอาจทำให้เป็นที่หวาดเสียวแก่สาธารณชน หรือมีสาตราวุธพาไปในถนนทางหลวง หรือที่ประชุมชนสาธารณสถานต่าง ๆ โดยมันมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานอันชอบด้วยกฎหมายให้พาไปได้ ท่านว่ามันกระทำผิด ต้องรวางโทษชั้น 1 แลให้ริบสาตราวุธนั้นเสียด้วย แต่ความในข้อนี้ หาได้หมายความห้ามถึงการที่พาอาวุธปืนไม่ประจุไปเพื่อประโยชน์ในการยิง ซึ่งอันชอบด้วยกฎหมายนั้นด้วยไม่ (3) ผู้ใดมีสาตราวุธ ไม่ว่าอย่างใดใด เข้าไปในที่ประชุมชนเวลามีงานนักขัตฤกษ์ ท่านว่ามันมีความผิด ต้องรวางโทษชั้น 1 แลให้ริบอาวุธนั้นเสียด้วย (4) ผู้ใดจุดประทัด, พลุ, ดอกไม้เพลิง, หรือปล่อยโคมลอยอย่างมีไฟ ในเมือง, ในหมู่บ้าน, ในตลาด, หรือในถนนหลวง โดยละเมิดต่อข้อบังคับสำหรับท้องที่ ท่านว่ามันมีความผิด ต้องรวางโทษชั้น 1 (5) ผู้ใดใช้มูลอันทำด้วยของโสโครกมีกลิ่นกล้า มีปุ๋ยปลาเน่าเป็นต้น ภายใน หรือใกล้เคียงกับเมือง, หมู่บ้าน, หรือตลาด โดยละเมิดต่อข้อบังคับสำหรับท้องที่ ท่านว่ามันมีความผิด ต้องรวางโทษชั้น 1 (6) ผู้ใดวิวาทต่อสู้กันในท้องถนนหลวง หรือในที่สาธารณสถาน ท่านว่ามันมีความผิด ต้องรวางโทษชั้น 2 (7) ผู้ใดขายสุราให้แก่บุคคลที่ปรากฏว่าเมาสุราอยู่แล้วก็ดี หรือขายสุราให้แก่เด็กชายต่ำกว่าสิบสี่ขวบก็ดี ท่านว่ามันมีความผิด ต้องรวางโทษชั้น 2 (8) ผู้ใดเป็นผู้ควบคุมคนเสียจริต หรือคนสันดานดุร้าย ถ้าแลมันปล่อยให้คนนั้น ๆ ออกเที่ยวไปแต่โดยลำพังตน ท่านว่ามันมีความผิด ต้องรวางโทษชั้น 2 (9) ผู้ใดเห็นผู้อื่นตกอยู่ในที่ใกล้มรณภัย ถ้ามันอาจจะช่วยได้ โดยไม่ควรเกรงอันตรายแก่ตัวมันเอง แลมันมิช่วยไซ้ ท่านว่ามันมีความผิด ต้องรวางโทษชั้น 2 (10) ผู้ใดทำให้ขัดขวางแก่ท่อถ่ายน้ำ, รางน้ำ, หรือทางสำหรับให้น้ำไหล อันเป็นของสำหรับสาธารณประโยชน์ ท่านว่ามันมีความผิด ต้องรวางโทษชั้น 2 (11) ผู้ใดยิงปืน หรืออาวุธที่ใช้ดินระเบิดอย่างใดใด โดยใช่เหตุขึ้นในเมือง, หมู่บ้าน, ตลาด หรือในที่ประชุมชน ท่านว่ามันมีความผิด ต้องรวางโทษชั้น 3 (12) ผู้ใดรักษาสัตว์ที่ดุร้าย แลมันปล่อยให้สัตว์นั้นออกเที่ยว ท่านว่ามันมีความผิด ต้องรวางโทษชั้น 3 (13) ถ้าปรากฏว่าผู้ใด เวลาอยู่ในถนนหลวง หรือในสาธารณสถาน เมาสุรายาเมา จนไม่สามารถจะครองสติของตนได้ก็ดี หรือประพฤติกิริยาอาการวุ่นวายในที่นั้น ๆ ก็ดี ท่านว่ามันมีความผิด ต้องรวางโทษชั้น 3 (14) ผู้ใดชักสาตราวุธ หรือใช้สาตราวุธ ในเวลาวิวาทต่อสู้กัน ท่านว่ามันมีความผิด ต้องรวางโทษชั้น 3 (15) ผู้ใดทำให้น้ำในบ่อ ในสระ หรือในที่ขังน้ำ สำหรับสาธารณชนใช้สอย โสโครก ท่านว่ามันมีความผิด ต้องรวางโทษชั้น 3 (16) ผู้ใดทรมานสัตว์เดียรฉานด้วยความดุร้าย หรือมันฆ่าสัตว์เดียรฉานให้ตายด้วยความลำบากโดยมิจำเป็น ท่านว่ามันมีความผิด ต้องรวางโทษชั้น 3 (17) ผู้ใดทำให้ปศุสัตว์หรือสัตว์พาหนะถึงตาย หรือมีบาดเจ็บ เพราะมันขี่ ขับ หรือบรรทุกสัตว์นั้นจนเหลือขนาดไซ้ ท่านว่ามันมีความผิด ต้องรวางโทษชั้น 3 (18) ผู้ใด ถ้าเจ้าพนักงานเรียกให้มันช่วยในเมื่อเกิดภยันตราย เช่นเวลาเกิดเพลิงไหม้เป็นต้น ถ้ามันอาจจะช่วยได้ แลมันมิช่วยไซ้ ท่านว่ามันมีความผิด ต้องรวางโทษชั้น 4 (19) ในเวลาโจรปล้น ณ ที่ใดใด ถ้าผู้ใดอาจจะช่วยต่อสู้โจรได้ แลมิได้ช่วยไซ้ ท่านว่ามันมีความผิด ต้องรวางโทษชั้น 4 (21) ผู้ใดแกล้งเอาความเท็จบอกเล่าให้เลื่องลือ จนกระทำให้เกิดความตื่นตกใจขึ้นในหมู่คนทั้งหลายไซ้ ท่านว่ามันมีความผิด ต้องรวางโทษชั้น 5 (22) ผู้ใดขาย หรือทอดตลาดเครื่องอาหารอันไม่ควรบริโภค โดยเป็นของเน่าของเสียก็ดี เป็นของที่อาจจะให้เกิดโรคภัยขึ้นแก่ผู้บริโภคก็ดี ถ้ามันอาจจะทำภัยขึ้นแก่ผู้บริโภคก็ดี ท่านว่ามันมีความผิด ต้องรวางโทษชั้น 4 แต่ท่านให้ศาลสั่งให้ทำลายของเหล่านั้นเสียด้วย (23) ผู้ใดเป็นคนมีโรคที่อาจจะติดต่อไปถึงผู้อื่นได้ ถ้าแลมันทำ หรือขายของกินอย่างใดใด ท่านว่ามันมีความผิด ต้องรวางโทษชั้น 4 (24) ผู้ใดรู้ว่ามีผู้คิดจะกระทำการประทุษฐร้าย อันสามารถอาจจะให้บุคคลผู้หนึ่งผู้ใดถึงแก่ความตายก็ดี จะกระทำผิดฐานข่มขืนทำชำเราก็ดี จะกระทำผิดฐานเป็นโจรชิงทรัพย์ ปล้นทรัพย์ หรือเป็นโจรสลัดก็ดี ถ้าแลมันรู้เช่นนั้นแล้ว มันแกล้งเพิกเฉยเสีย ไม่เอาความไปร้องเรียนต่อเจ้าพนักงานในหน้าที่ก็ดี หรือมันไม่แจ้งแก่ผู้ที่จะพึงถูกประทุษฐร้ายนั้น ในเวลาพอที่เขาจะป้องกันภยันตรายนั้น ๆ ได้ก็ดี ท่านว่ามันผู้จงใจละเลยเช่นว่ามานี้ มีความผิด ต้องรวางโทษชั้น 4 แต่ถ้าหากว่าผู้ที่กระทำผิดคิดประทุษฐร้ายนั้นเป็น สามี, ภรรยา, พี่, น้อง, หรือเป็นญาติที่สืบสายโลหิตโดยตรงขึ้นไป หรือโดยตรงลงมาของมันเอง ท่านว่าอย่าให้เอาโทษแก่มันผู้ละเลยนั้นเลย