ผู้ใดรู้อยู่ว่าทรัพย์อย่างใดใด เป็นของได้มาโดยการกระทำความผิดต่อกฎหมาย ถ้าแต่มันกระทำอย่างหนึ่งอย่างใด ดังว่าต่อไปในมาตรานี้ คือ
(1) มันซื้อ หรือรับแลกเปลี่ยน หรือรับจำนำทรัพย์นั้นไว้ก็ดี
(2) มันรับทรัพย์นั้นไว้เป็นของกำนัลหรือเป็นของมอบฝาก หรือรับไว้ด้วยประการใดใดก็ดี
(3) มันซ่อนเร้น หรือช่วยจำหน่ายหรือช่วยพาเอาทรัพย์นั้นไปเสียให้พ้นก็ดี ท่านว่ามันมีความผิดฐานรับของโจร ถ้าแลมันมิได้กระทำความผิดในการที่ได้ทรัพย์นั้นมา หรือว่าไม่ได้มีความผิดต้องด้วยลักษณในมาตรา 182 ด้วยแล้ว ท่านให้ลงอาญาจำคุกมันได้ไม่เกินกว่าห้าปี แลให้ปรับไม่เกินกว่าสองพันบาทด้วยอีกโสดหนึ่ง