เมื่อศาลได้สั่งให้รอการลงอาญาผู้ใดไว้ ตามความที่กล่าวมาในมาตรา 41 แลผู้นั้นประพฤติตัวดี ไม่กระทำความผิดอย่างหนึ่งอย่างใด ที่ว่าไว้ในภาคที่ 2 ตั้งแต่ส่วนที่ 1 จนถึงส่วนที่ 8 ตลอดเวลาห้าปีแล้ว ท่านให้ยกโทษที่รอไว้ให้แก่มันทีเดียว ถ้าแลภายในเวลาห้าปีนั้น มันกระทำผิดอย่างหนึ่งอย่างใด ที่ว่าไว้ในภาคที่ 2 ตั้งแต่ส่วนที่ 1 จนถึงส่วนที่ 8 ขึ้นไซ้ ท่านให้ลงอาญาที่ได้รอไว้ไปทีเดียว เป็นโสดหนึ่งต่างหากจากอาญาที่มันจะต้องรับสำหรับความผิดครั้งหลัง หรือที่จะต้องเพิ่มโทษฐานทำความผิดหลายครั้ง ไม่เข็ดหลาบนั้น ที่ว่านี้คือว่าผู้กระทำผิดนั้นจะต้องรับอาญาสำหรับความผิดทั้งสองคราวบวกกัน แลเมื่อศาลพิพากษาโทษครั้งที่สองนั้น ควรเพิ่มโทษฐานที่ไม่เข็ดหลาบด้วย
ฉบับต้นทาง31/05/2451
กฎหมายลักษณะอาญา ร.ศ. 127
มาตรา 42