พระราชบัญญัติการทำเหมืองแร่ พระพุทธศักราช 2461

ประทานบัตรทำเหมืองแร่ไม่ได้ให้อำนาจแก่ผู้ถือประทานบัตรหวงห้ามหรือถือกรรมสิทธิ์เป็นเจ้าของที่แผ่นดินในเหมืองแร่นั้นเสีย เพราะเหตุนั้นให้ผู้ถือประทานบัตรมีอำนาจเพียงนี้ คือ ข้อ 1 ผู้ถือประทานบัตรมีอำนาจทำเหมืองแร่คือขุด และล้างแร่ จำหน่ายแร่ได้แต่เฉพาะแร่ที่ได้รับอนุญาตไว้ในประทานบัตร ถ้าจะทำเหมืองแร่ชนิดอื่นนอกจากนั้นแล้ว ต้องได้รับอนุญาตพิเศษจากเสนาบดีก่อน ข้อ 2 ผู้ถือประทานบัตรจะอาศัยปลูกเรือนโรงสำหรับทำการเหมืองในที่ดินซึ่งเป็นที่ว่างในเขตร์เหมืองแร่นั้น หรือจะทำเป็นที่ปลูกผัก หรือที่เลี้ยงสัตว์ ซึ่งจะเป็นอาหารของพวกทำเหมืองแร่นั้น ๆ เมื่อได้รับหนังสืออนุญาตของกองราชโลหกิจประจำท้องที่แล้วอาศัยทำได้