พระราชบัญญัติคนเข้าเมือง พ.ศ. 2493

ในกรณีที่พนักงานเจ้าหน้าที่มีอำนาจกักคนต่างด้าวได้ตามพระราชบัญญัตินี้ ให้พนักงานเจ้าหน้าที่มีอำนาจกักคนต่างด้าวได้เท่าที่จำเป็นตามพฤติการณ์แห่งกรณี แต่ห้ามมิให้กักไว้เกินกว่าสี่สิบแปดชั่วโมง นับแต่เวลาที่ผู้ถูกกักมาถึงที่ทำการของพนักงานเจ้าหน้าที่ ในกรณีที่มีเหตุจำเป็น จะยืดเวลาเกินกว่าสี่สิบแปดชั่วโมงก็ได้เท่าเหตุจำเป็น แต่ไม่ให้เกินเจ็ดวัน และให้พนักงานเจ้าหน้าที่บันทึกเหตุจำเป็นที่ต้องยืดเวลาไว้ให้ปรากฏด้วย ถ้าเกิดความจำเป็นที่จะกักคนต่างด้าวไว้เกินกว่ากำหนดเวลาในวรรคก่อน ให้พนักงานเจ้าหน้าที่ยื่นคำร้องต่อศาลขอให้มีอำนาจกักคนต่างด้าวไว้ต่อไปอีกได้ และศาลอาจสั่งให้มีอำนาจกักไว้เท่าที่จำเป็นครั้งละไม่เกินสิบสองวัน แต่ถ้าศาลเห็นสมควรจะให้ปล่อยตัวไปชั่วคราวโดยมีประกันหรือมีประกันและหลักประกันก็ได้ บทบัญญัติมาตรานี้มิให้ใช้บังคับแก่กรณีกักคนต่างด้าวที่มีคำสั่งให้ส่งออกนอกราชอาณาจักรแล้ว