ฎีกาที่ 3717/2530
ข้อมูลเพื่อการศึกษาเท่านั้น (Academic use only)
คำพิพากษาฎีกาในระบบนี้รวบรวมจาก Thai Supreme Court Corpus (TSCC) v0.1 ซึ่งอนุญาตให้ใช้เพื่อการศึกษาและวิจัยเท่านั้น ห้ามนำไปใช้ในเชิงพาณิชย์ เนื้อหาไม่ใช่คำแปลอย่างเป็นทางการและอาจคลาดเคลื่อนจากต้นฉบับ — ผู้ใช้ควรตรวจสอบจากแหล่งทางการก่อนนำไปอ้างอิง
กฎหมายที่อ้างถึง
ข้อเท็จจริง
เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน 2525 เวลากลางวันผู้เสียหายทั้งสี่ไปพบจำเลยที่ร้านกาแฟในตลาดสิงห์บุรี จำเลยหลอกลวงผู้เสียหายทั้งสี่ด้วยการแสดงข้อความอันเป็นเท็จว่า จำเลยเป็นผู้จัดส่งคนงานไปทำงานที่ประเทศซาอุดีอาระเบีย และสามารถจัดการให้ผู้เสียหายทั้งสี่ไปทำงานดังกล่าวได้ แต่ความจริงจำเลยไม่ได้เป็นคนจัดหาคนงานและไม่สามารถส่งผู้เสียหายไปทำงานดังกล่าวได้ ต่อมาวันที่ 27 เดือนเดียวกันเวลากลางวันผู้เสียหายทั้งสี่ได้ไปพบและมอบเงินให้จำเลยคนละ 2,500 บาทเพราะหลงเชื่อจำเลย ดังนี้ เห็นว่าแม้มีผู้เสียหายถึง 4 คน แต่การหลอกลวงและได้รับเงินอันเป็นทรัพย์สินจากการหลอกลวงจำเลยได้กระทำในวาระเดียวกันนั้นเอง
คำวินิจฉัย
ย่อมเป็นการกระทำกรรมเดียวกัน หาใช่หลายกรรมต่างกันตามมาตรา 91 แห่งประมวลกฎหมายอาญาดังฎีกาโจทก์ไม่