ฎีกาที่ 1617/2539

ขณะที่ผู้ตายเดินไปที่หัวเรือเพื่อจะขึ้นท่า ถูกจำเลยซึ่งยืนอยู่ที่ท่าชกถูกที่ใบหน้า 1 ที จากนั้นทั้งผู้ตายและจำเลยตกลงไปในน้ำทั้งคู่และต่างได้ชกกันในน้ำต่อไปประมาณ 4 ถึง 5 นาที จึงได้เลิกกัน ผู้ตายถูกกระแสน้ำพัดไปติดหลักไม้ไผ่ใกล้ที่เกิดเหตุ มีคนช่วยนำผู้ตายขึ้นจากน้ำและหมดสติไป และถึงแก่ความตายเพราะขาดอากาศหายใจในเวลาต่อมา เห็นว่าถ้าหากจำเลยไม่ชกผู้ตายและเมื่อผู้ตายและจำเลยตกลงไปในน้ำแล้วไม่มีการทำร้ายกันต่อไปอีก ผู้ตายคงไม่ถึงแก่ความตายเพราะขาดอากาศหายใจ การตายของผู้ตายเป็นผลโดยตรงจากการกระทำของจำเลย

จำเลยย่อมผิดฐานฆ่าคนโดยไม่เจตนาตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 290 วรรคแรก