ฎีกาที่ 1795/2536

ความผิดฐานมี ยาเสพติด ให้โทษเฮโรอีนไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายนั้น เมื่อผู้กระทำได้ ยาเสพติด เฮโรอีนไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายแล้ว ย่อมเป็นความผิดสำเร็จ ไม่ว่าผู้กระทำผิดจะได้นำ ยาเสพติด ดังกล่าวออกมาจำหน่ายให้แก่ผู้ใดหรือไม่ เมื่อจำเลยมี ยาเสพติด เฮโรอีนไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่าย จำเลยจึงมีความผิดฐานมี ยาเสพติด ให้โทษไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่าย มิใช่เป็นเพียงการพยายามกระทำความผิด

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้มีเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ซึ่งเป็นเกลือของเฮโรอีน อันเป็น ยาเสพติด ให้โทษชนิดร้ายแรงในประเภท 1จำนวน 30 หลอด หนัก 27.100 กรัม ไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายโดยไม่ได้รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติบัญญัติ ยาเสพติด ให้โทษพ.ศ. 2522 มาตรา 4, 7, 8, 15, 66, 67, 102 ริบของกลางที่เหลือ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติ ยาเสพติด ให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 66 จำคุก 20 ปี จำเลยให้การรับสารภาพลดโทษให้กึ่งหนึ่ง ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุก10 ปี ริบของกลาง จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "ที่จำเลยฎีกาว่าจำเลยยอมรับสารภาพว่ามี ยาเสพติด ให้โทษเฮโรอีนไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่าย แต่จำเลยยังมิเคยนำ ยาเสพติด ออกจำหน่ายแก่ผู้ใด และไม่ปรากฏหลักฐานว่าจำเลยเป็นผู้จำหน่าย ยาเสพติด ควรถือว่าเป็นการพยายามกระทำความผิดฐานมี ยาเสพติด ให้โทษเฮโรอีนไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายนั้น ปัญหานี้เป็นข้อกฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยซึ่งจำเลยยกขึ้นอ้างได้แม้เป็นข้อที่ไม่ได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ก็ตามแต่การวินิจฉัยปัญหาข้อกฎหมายนี้ศาลฎีกาจะต้องถือข้อเท็จจริงตามที่ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยมาแล้วจากพยานหลักฐานในสำนวน ซึ่งศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่าจำเลยมีเฮโรอีนอันเป็น ยาเสพติด ให้โทษชนิดร้ายแรงในประเภท 1 ไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายโดยไม่ได้รับอนุญาตตามที่โจทก์ฟ้องจริง ปัญหาว่าการกระทำของจำเลยเป็นความผิดสำเร็จหรือไม่ ศาลฎีกาเห็นว่าความผิดฐานมี ยาเสพติด ให้โทษในประเภท 1 ไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายนั้น เมื่อผู้กระทำได้มี ยาเสพติด เฮโรอีน ไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายแล้วการกระทำของผู้กระทำผิดย่อมเป็นความผิดสำเร็จ ไม่ว่าผู้กระทำผิดจะได้นำ ยาเสพติด ดังกล่าวออกจำหน่ายให้แก่ผู้ใดหรือไม่ เมื่อข้อเท็จจริงได้ความว่าจำเลยมี ยาเสพติด เฮโรอีนไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่าย จำเลยจึงมีความผิดฐานมี ยาเสพติด ให้โทษในประเภท 1ไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่าย มิใช่เป็นเพียงการพยายามกระทำความผิดตามที่จำเลยฎีกา" พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติ ยาเสพติด ให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 66 วรรคแรก นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1795/2536 อัยการ สมุทรปราการ โจทก์ นางสม นึกหรือแขก จันทร์โชติ จำเลย ป.อ. ม. 80 พ.ร.บ.ยา พ.ศ.2510 ม. 66