ฎีกาที่ 5383/2536

ที่ดินมีโฉนดที่มีชื่อบุคคลภายนอกเป็นเจ้าของอยู่ เจ้าพนักงาน บังคับคดี ชอบที่จะงดเว้นยึดหรืออายัดทรัพย์สินนั้น และร้องขอต่อศาลให้กำหนดการอย่างใด ๆ เพื่อมิให้ตนต้องรับผิดในค่าสินไหมทดแทนตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 283 วรรคสอง

คดีนี้สืบเนื่องจาก ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยชำระหนี้เงินยืมแต่จำเลยไม่ชำระ โจทก์นำเจ้าพนักงาน บังคับคดี ยึดที่ดินเฉพาะส่วนเนื้อที่ประมาณ 3 งานเศษ ทางด้านทิศใต้ของโฉนดที่ดิน 1593ที่มีชื่อนางละม้าย เทียบรัตน์ และนายรวม เทียบรัตน์ เป็นผู้ถือกรรมสิทธิ์ เจ้าพนักงาน บังคับคดี มีความเห็นควรงดเว้นการยึดทรัพย์รายนี้ และร้องต่อศาลชั้นต้นให้กำหนดการอย่างใด ๆเพื่อมิให้ตนต้องรับผิด ศาลชั้นต้นสั่งว่า ไม่ปรากฏว่าเป็นทรัพย์ของจำเลย ให้งดการยึดทรัพย์รายนี้ โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่โจทก์ฎีกาว่าเจ้าพนักงาน บังคับคดี ควรยึดทรัพย์ที่ดินพิพาทโดยอ้างว่าที่ดินนี้เป็นของจำเลย เพราะจำเลยครอบครองมาเกินกว่า 10 ปีแล้วนั้น เห็นว่า ที่ดินพิพาทเป็นที่ดินมีโฉนดที่มีชื่อบุคคลภายนอกเป็นเจ้าของอยู่ เจ้าพนักงาน บังคับคดี ชอบที่จะงดเว้นยึดหรืออายัดทรัพย์สินนั้น และร้องขอต่อศาลให้กำหนดการอย่างใด ๆ เพื่อมิให้ตนต้องรับผิดในค่าสินไหมทดแทนได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 283 วรรคสอง ดังนั้นการที่เจ้าพนักงาน บังคับคดี เห็นควรงดเว้นการยึดทรัพย์รายนี้จึงเป็นดุลพินิจของเจ้าพนักงาน บังคับคดี และศาลเห็นสมควรปลดเปลื้องความรับผิดของเจ้าพนักงาน บังคับคดี ในกรณีดังกล่าวที่ศาลล่างทั้งสองพิพากษาว่า ไม่ปรากฏว่าทรัพย์ที่ยึดเป็นของจำเลยให้งดการยึดเป็นการเกินเลยไป ศาลฎีกาเห็นสมควรแก้เสียให้ถูกต้อง พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ปลดเปลื้องความรับผิดในค่าสินไหมทดแทนกรณีที่เจ้าพนักงาน บังคับคดี งดเว้นการยึดทรัพย์รายนี้ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5383/2536 นาย บุญ ธรรม ประภัสโร โจทก์ นาย บุญ ลือ เทียบ รัตน์ จำเลย ป.วิ.พ. ม. 283