ฎีกาที่ 4820/2529

สิทธิการเช่าอาคารมิใช่เป็นทรัพยสิทธิที่เกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์แต่เป็นสิทธิเกี่ยวกับทรัพย์สินซึ่งอาจจำหน่ายจ่ายโอนกันได้โดยไม่ต้องจดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่เมื่อจำเลยผู้มีสิทธิการเช่าอาคารพิพาทได้โอนสิทธินั้นให้แก่ผู้ร้องไปแล้วโจทก์ซึ่งเป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาของจำเลยจะนำยึดสิทธิการเช่าดังกล่าวหาได้ไม่.

คดีนี้สืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ 1 ที่ 2ร่วมกันชำระเงิน 520,000 บาท พร้อมดอกเบี้ยให้แก่โจทก์ โจทก์ทั้งสองได้นำเจ้าพนักงาน บังคับคดี ยึดสิทธิการเช่าอาคารเลขที่ 795/12 ถนนกายสิทธิ์ ตำบลปากน้ำ อำเภอเมืองสมุทรปราการจังหวัดสมุทรปราการ โดยอ้างว่าเป็นของจำเลยที่ 1 ผู้ร้องยื่นคำร้องว่า สิทธิการเช่าอาคารเลขที่ 795/12 ของจำเลยที่ 1 ยังไม่มีเพราะจำเลยที่ 1 ยังมิได้ทำสัญญาเช่ากับเทศบาลเมืองสมุทรปราการผู้เช่าจัดประโยชน์จากที่ดินราชพัสดุกระทรวงการคลังจำเลยที่ 1 เพียงแต่มีสิทธิที่จะเช่าเอง หรือโอนสิทธิที่จะเช่าให้ผู้อื่นได้ และจำเลยที่ 1 ได้โอนสิทธิการเช่าให้แก่ผู้ร้องแล้วจำเลยที่ 1 ไม่มีสิทธิจะเช่าอีกโจทก์ไม่อาจที่จะยึดสทธิการเช่าของจำเลยที่ 1 ได้ ขอให้สั่งถอนการยึดสิทธิการเช่าดังกล่าว โจทก์ทั้งสองให้การว่า จำเลยที่ 1 ยังไม่ได้โอนสิทธิการเช่าให้แก่ผู้ร้อง และยังไม่ได้นำผู้ร้องไปจดทะเบียนสิทธิการเช่ากับเทศบาลเมืองสมุทรปราการ ผู้ร้องกับจำเลยที่ 1 สมคบกันฉ้อฉลโจทก์ขอให้ยกคำร้องของผู้ร้อง ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ยกคำร้องของผู้ร้อง ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ถอนการยึดสิทธิการเช่าอาคารเลขที่ 795/12 โจทก์ทั้งสองฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า "...สิทธิการเช่าอาคารที่พิพาทเกิดขึ้นจากนิติกรรม หรือข้อตกลงก่อสร้างอาคารที่พิพาทระหว่างกระทรวงการคลังกับเทศบาลเมืองสมุทรปราการ โดยจำเลยที่ 1 เป็นผู้ก่อสร้างและมีสิทธิที่จะเช่าอาคารพิพาทหรือโอนสิทธิการเช่าให้ผู้อื่น สิทธิตามข้อตกลงดังกล่าวมิใช่เป็นทรัพย์สิทธิที่เกี่ยวกับอสังหาริมทรัพย์ หากเป็นสิทธิที่เกิดจากข้อตกลงอันก่อให้เกิดหนี้ มีวัตถุประสงค์จะต้องปฏิบัติกระทำการหรืองดเว้นการใด ซึ่งฝ่ายที่เป็นเจ้าหนี้มีแต่สิทธิที่จะเรียกร้องฟ้องให้ลูกหนี้ชำระหนี้ตามวัตถุประสงค์แห่งหนี้เท่านั้น สิทธิดังกล่าวเป็นสิทธิเกี่ยวกับทรัพย์สินซึ่งอาจจะจำหน่ายจ่ายโอนกันได้ เมื่อได้ความว่าจำเลยที่ 1 ผู้มีสิทธิการเช่าอาคารที่พิพาทได้โอนสิทธินั้นให้แก่ผู้ร้อง โดยผู้ร้องได้ชำระเงินให้ครบถ้วนตามสัญญา และได้เข้าครอบครองอาคารพิพาทนั้นแล้ว แม้ข้อตกลงโอนสิทธิการเช่าอาคารพิพาทจะมิได้จดทะเบียนต่อพนักงานเจ้าหน้าที่และยังมิได้มีการจดทะเบียนยกกรรมสิทธิ์อาคารให้แก่กระทรวงการคลังและยังไม่ได้ชำระค่าเช่าแก่เทศบาลเมืองสมุทรปราการก็หาทำให้ข้อตกลงการโอนสิทธิการเช่านั้นเป็นโมฆะไม่ ผู้ร้องอยู่ในฐานะที่จะเรียกร้องให้จดทะเบียนการเช่าและขอชำระค่าเช่าได้ตามสัญญา โจทก์ซึ่งเป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาจะนำยึดสิทธิการเช่าดังกล่าวโดยอ้างว่ายังเป็นของจำเลยที่ 1 ลูกหนี้หาได้ไม่ ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ถอนการยึดสิทธิการเช่าตามคำร้องของผู้ร้องชอบแล้ว ฎีกาโจทก์ทั้งสองฟังไม่ขึ้น" พิพากษายืน. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4820/2529 นาง ไฮ้เฮ็ก แซ่ตั้ง กับพวก โจทก์ นาง ตั้งเซียงยัง แซ่ตั้ง ผู้ร้อง บริษัท เค.เอส ก่อสร้างอุดรธานี จำกัด กับพวก จำเลย ป.พ.พ. ม. 99 , ม. 544 , ม. 1298 ป.วิ.พ. ม. 288