ฎีกาที่ 1791/2526

จำเลยมีไว้ในความครอบครองเพื่อจำหน่ายและพยายามส่งออกนอกราชอาณาจักรเพื่อจำหน่ายซึ่งเฮโรอีนของกลางอันเป็น เฮโรอีนจำนวนเดียวกัน แม้จำเลยจะมีเฮโรอีนของกลางไว้เพื่อจำหน่าย แต่การกระทำของจำเลยมีเจตนาประสงค์ต่อผลประการเดียวที่จะนำเฮโรอีนของกลางออกนอกราชอาณาจักรถึงโจทก์จะบรรยายฟ้องแยกการกระทำของจำเลยเป็นสองตอนก็ถือได้ว่าเป็นการกระทำกรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมาย หลายบท ลงโทษบทหนัก

โจทก์ฟ้องและขอแก้ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 19 กันยายน 2524 เวลากลางวันจำเลยมีเฮโรอีนจำนวน 16 ถุงหนัก 3,501 กรัม ไว้ในความครอบครองเพื่อจำหน่ายและจำเลยได้บังอาจส่งออกนอกราชอาณาจักรเพื่อจำหน่ายซึ่งเฮโรอีนจำนวนดังกล่าว โดยจำเลยนำติดตัวโดยสารไปกับสายการบินโดยไม่ได้รับอนุญาต ตามวันเวลาดังกล่าวเจ้าพนักงานจับจำเลยได้พร้อมด้วยเฮโรอีนดังกล่าวเป็นของกลางขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติ ยาเสพติด ให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 7, 15,65, 66, 102 และริบของกลาง จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดฐานมี ยาเสพติด ให้โทษประเภท 1 ไว้ในความครอบครองเพื่อจำหน่าย ตามพระราชบัญญัติ ยาเสพติด ให้โทษ พ.ศ. 2522 มาตรา 15, 66 วรรคสอง และมีความผิดฐานพยายามส่งออกนอกราชอาณาจักรเพื่อจำหน่ายตามมาตรา 15, 65 ประกอบด้วยประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 80 การกระทำของจำเลยเป็นกรรมเดียวผิดกฎหมายหลายบท ให้ลงโทษตามมาตรา 15, 66 วรรคสอง ซึ่งเป็นบทที่มีโทษหนักให้จำคุกจำเลย ของกลางริบ โจทก์จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า การกระทำของจำเลยเป็นความผิดสองกรรมพิพากษาแก้เป็นให้จำคุกจำเลยในความผิดแต่ละกระทงรวม 2 กระทง จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังเป็นยุติว่า เมื่อวันที่ 19 กันยายน 2524เวลา 8.30 นาฬิกา เจ้าพนักงานประจำด่านศุลกากรท่าอากาศยานกรุงเทพได้ตรวจกระเป๋าเสื้อผ้าสองใบของจำเลย ขณะที่จำเลยจะโดยสารเครื่องบินจากท่าอากาศยานกรุงเทพไปประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน พบวัตถุผงสีขาวซึ่งมีเฮโรอีนบริสุทธิ์ผสมอยู่จำนวน 3,501 กรัมบรรจุถุงพลาสติกซ่อนอยู่ที่ฝาด้านบนและด้านล่างภายในกระเป๋าเสื้อผ้าสองใบรวม 16 ถุง แล้ววินิจฉัยข้อกฎหมายว่า จำเลยมีไว้ในความครอบครองเพื่อจำหน่ายและพยายามส่งออกนอกราชอาณาจักรเพื่อจำหน่ายซึ่งเฮโรอีนของกลางอันเป็นเฮโรอีนจำนวนเดียวกันแม้จำเลยจะมีเฮโรอีนของกลางไว้เพื่อจำหน่าย แต่การกระทำของจำเลยมีเจตนาประสงค์ต่อผลประการเดียวที่จะนำเฮโรอีนของกลางออกนอกราชอาณาจักรถึงโจทก์จะบรรยายฟ้องแยกการกระทำของจำเลยเป็นสองตอน ก็ถือได้ว่าเป็นการกระทำกรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบท จำเลยจึงควรได้รับโทษตามกฎหมายบทที่มีโทษหนักที่สุดดังคำพิพากษาศาลชั้นต้น พิพากษาแก้เป็นให้บังคับตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1791/2526 พนักงานอัยการ กรมอัยการ โจทก์ นางนวลแสง เลิศภาสนวัฒน์ จำเลย พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 ม. 15 , ม. 65 , ม. 66 ป.อ. ม. 80 , ม. 90 , ม. 91