ฎีกาที่ 3681/2525

จำเลยมีเฮโรอีนไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายจำนวนหนึ่งได้จำหน่ายไปแล้วส่วนหนึ่ง ยังคงเหลืออยู่อีกส่วนหนึ่งการกระทำของจำเลยเป็นความผิดสองกรรม คือมีเฮโรอีนไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายและจำหน่ายเฮโรอีน จำเลยจำหน่ายเฮโรอีนให้แก่สายลับของเจ้าพนักงานที่ไปล่อซื้อ แม้สายลับไปซื้อเพื่อแสวงหาหลักฐานในการจับกุมจำเลยก็ตาม การกระทำของจำเลยก็เป็นความผิดฐานจำหน่ายเฮโรอีน เพราะจำเลยมีเจตนาที่จะจำหน่ายเฮโรอีนอยู่ก่อนแล้ว

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีเฮโรอีน 1 ห่อกับอีกครึ่งหลอดกาแฟไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่าย และจำหน่ายเฮโรอีน 1 ห่ออันเป็นส่วนหนึ่งของเฮโรอีนที่จำเลยมีไว้เพื่อจำหน่ายโดยไม่ได้รับอนุญาต จำเลยเคยต้องคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุกตามพระราชบัญญัติ ยาเสพติด ให้โทษ พ.ศ. 2522 ฐานมีเฮโรอีนโดยมิได้รับอนุญาตขอให้ลงโทษและเพิ่มโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติ ยาเสพติด ให้โทษ พ.ศ. 2522มาตรา 4, 7, 15, 66, 97, 102, 103 ริบเฮโรอีนของกลางและคืนธนบัตรของกลางแก่เจ้าของ จำเลยให้การปฏิเสธ แต่รับว่าเคยต้องโทษและพ้นโทษตามฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติ ยาเสพติด ให้โทษพ.ศ. 2522 มาตรา 66 ลงโทษฐานมีเฮโรอีนไว้เพื่อจำหน่ายจำคุก 5 ปี ฐานจำหน่ายเฮโรอีนจำคุก 5 ปี รวมสองกระทงจำคุก 10 ปี เพิ่มโทษกึ่งหนึ่งเป็นจำคุก 15 ปีริบเฮโรอีนของกลาง คืนธนบัตรของกลางให้เจ้าพนักงาน จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า หลังจากจำเลยจำหน่ายเฮโรอีนให้แก่สายลับไป 1 ห่อแล้ว เจ้าหน้าที่ยังค้นได้เฮโรอีนที่กระเป๋ากางเกงของจำเลยอีก 1 หลอด แสดงให้เห็นว่าจำเลยจำหน่ายเฮโรอีนให้สายลับไป 1 ห่อแล้ว จำเลยยังมีเฮโรอีนเหลืออยู่ในครอบครองอีก 1 หลอด จำเลยจึงมีเฮโรอีนไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่าย 1 ห่อกับ 1 หลอด แม้เฮโรอีน 1 ห่อที่จำเลยจำหน่ายให้สายลับเป็นเฮโรอีนส่วนหนึ่งของเฮโรอีนที่จำเลยมีไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายการกระทำของจำเลยก็แยกได้เป็นสองกรรมต่างหากจากกัน เพราะการมีเฮโรอีนไว้ในครอบครองเพื่อจำหน่ายและการจำหน่ายเฮโรอีนเป็นความผิดซึ่งอาศัยเจตนาในการกระทำผิดแตกต่างแยกจากกันได้ การกระทำของจำเลยจึงเป็นความผิดสองกรรม หาใช่ความผิดกรรมเดียวดังจำเลยฎีกาไม่ ที่จำเลยฎีกาว่า นายอนันตเดชให้สายลับไปล่อซื้อเฮโรอีนจากจำเลยก็เพื่อความประสงค์สร้างพยานหลักฐานในการจับกุมกล่าวหาเป็นความผิดของจำเลยเท่านั้น พยานโจทก์มิได้มีความประสงค์ในการซื้อเฮโรอีนโดยแท้จริง จึงเท่ากับไม่มีเจตนาในการซื้อเฮโรอีนจากจำเลย จำเลยจึงไม่มีความผิดนั้น ศาลฎีกาเห็นว่าเมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยจำหน่ายเฮโรอีนให้แก่สายลับที่นายอนันตเดชส่งไปล่อซื้อจากจำเลยแล้ว แม้สายลับไปซื้อเพื่อแสวงหาหลักฐานในการจับกุมจำเลยก็ตาม การกระทำของจำเลยก็เป็นความผิดฐานจำหน่ายเฮโรอีน เพราะจำเลยมีเจตนาที่จะจำหน่ายเฮโรอีนอยู่ก่อนแล้ว ศาลฎีกาเห็นว่าคำให้การรับสารภาพของจำเลยในชั้นสอบสวนเป็นประโยชน์แก่การพิจารณา พิพากษาแก้เป็นว่าลดโทษให้แก่จำเลยหนึ่งในสาม ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3681/2525 พนักงานอัยการกรมอัยการ โจทก์ นายสุชาติ อ่ำอนันต์ จำเลย พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2522 ม. 66 ป.อ. ม. 59 , ม. 90 , ม. 91