ฎีกาที่ 2404/2518

สิทธิเรียกร้องเงินบำเหน็จบำนาญของจำเลยซึ่งเดิมเป็นทหารประจำการที่มีต่อกระทรวงกลาโหม ไม่อยู่ในความรับผิดแห่งการ บังคับคดี

เดิมโจทก์ฟ้องหย่า แล้วโจทก์จำเลยทำสัญญาประนีประนอมยอมความกันมีสารสำคัญว่า โจทก์จำเลยตกลงหย่าขาดจากกัน จำเลยยอมแบ่งเงินเบี้ยหวัดหรือเงินที่จะได้รับจากกระทรวงกลาโหมให้แก่บุตรครึ่งหนึ่งโดยให้โจทก์เป็นผู้ไปรับแทน ศาลพิพากษาคดีไปตามสัญญาประนีประนอมยอมความนั้น ต่อมาโจทก์ยื่นคำขอลงวันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2518 ว่ากระทรวงกลาโหมไม่ยอมจ่ายเงินตามยอมให้บุตรโจทก์ ขอให้ บังคับคดี ศาลจังหวัดธัญญบุรีออกหมายตั้งเจ้าพนักงาน บังคับคดี ได้ยึดเงินบำนาญตกเบิกกับเงินบำเหน็จรายเดือนครึ่งหนึ่ง ซึ่งจำเลยมีสิทธิได้รับจากกระทรวงกลาโหม ศาลจังหวัดธัญญบุรีส่งหมายให้ศาลแพ่งดำเนินการ บังคับคดี แทน ศาลแพ่งแจ้งมายังศาลจังหวัดธัญญบุรีว่า ทรัพย์ที่ขอให้ยึดเป็นบำนาญและบำเหน็จไม่อยู่ในความรับผิดแห่งการ บังคับคดี ศาลจังหวัดธัญญบุรีมีคำสั่งว่า เมื่อศาลแพ่งไม่ยอมยึดทรัพย์ให้ก็ให้ยกคำขอฉบับ ลงวันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2518 ของโจทก์เสีย โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นพ้องกับคำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ว่า เดิมจำเลยเป็นพลทหารประจำการ จำเลยจึงเป็นข้าราชการ ตามที่บัญญัติไว้ในพระราชบัญญัติบำเหน็จบำนาญข้าราชการ พ.ศ. 2494 มาตรา 4 ดังนั้นสิทธิเรียกร้องเงินบำนาญและบำเหน็จของจำเลยที่มีต่อกระทรวงกลาโหมจึงไม่อยู่ในความรับผิดแห่งการ บังคับคดี ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 286(2) โจทก์จะออกหมาย บังคับคดี ยึดเงินดังกล่าว หาได้ไม่ พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2404/2518 นางลำจวน อินทสิทธิ์ โจทก์ พลทหารสำราญ อินทสิทธิ์ จำเลย พ.ร.บ.บำเหน็จบำนาญข้าราชการ พ.ศ.2494 ม. 4 ป.วิ.พ. ม. 286