ฎีกาที่ 926/2517

จำเลยมีเฮโรอีนไว้ในความครอบครองเพื่อขายหรือจำหน่ายเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติ ยาเสพติด ให้โทษ พ.ศ. 2465 มาตรา 20 ทวิ พระราชบัญญัติ ยาเสพติด ให้โทษ(ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2504มาตรา 6 ศาลอุทธรณ์ปรับบทตามมาตรา 20 ตรี แห่งพระราชบัญญัติดังกล่าวมาด้วย เป็นการเกินไป

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจมีเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ซึ่งเป็นเกลือของเฮโรอีนไว้ในความครอบครองเพื่อขาย จำหน่าย โดยจำเลยมิได้ซื้อหรือได้มาจากผู้จำหน่ายที่มีใบอนุญาตให้จำหน่ายและโดยจำเลยไม่มีใบอนุญาตให้ซื้อ ยาเสพติด นั้นได้ตามกฎหมาย ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติ ยาเสพติด ให้โทษ พ.ศ. 2465 มาตรา 4 ทวิ, 20 ทวิ, 20 ตรีพระราชบัญญัติ ยาเสพติด ให้โทษ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2504 มาตรา 4, 6, 7ขอให้ริบเฮโรอีน หลอกพลาสติค และฝาพลาสติกของกลางกันนับโทษต่อจากคดีอาญาดำที่ 1026/2515 จำเลยให้การปฏิเสธ แต่รับว่าเป็นจำเลยคนเดียวกับจำเลยคดีอาญาดำที่ 1026/2515 ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติ ยาเสพติด ให้โทษ พ.ศ. 2465 มาตรา 3, 20 พระราชบัญญัติ ยาเสพติด ให้โทษ(ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2479 มาตรา 9 พระราชบัญญัติ ยาเสพติด ให้โทษ(ฉบับที่ 3) พ.ศ. 2502 มาตรา 3 พระราชบัญญัติ ยาเสพติด ให้โทษ(ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2504 มาตรา 5, 6, 7 ตามที่บัญญัติเพิ่มเติมเป็นมาตรา 20 ทวิ, 20 ตรี แต่ให้ลงโทษฐานมี ยาเสพติด ให้โทษเพื่อขายหรือจำหน่ายซึ่งเป็นบทหนักบทเดียว จำคุกจำเลย 18 ปี มีเหตุบรรเทาโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 ลดให้ 3 ปี คงจำคุก 15 ปี ของกลางริบ ยกคำขอให้นับโทษต่อ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติ ยาเสพติด ให้โทษ พ.ศ. 2465 มาตรา 4 ทวิ, 20 ทวิ, 20 ตรี พระราชบัญญัติ ยาเสพติด ให้โทษ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2504 มาตรา 4, 6, 7 จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อเท็จจริงตามคำรับสารภาพของจำเลยชั้นสอบสวนประกอบกับของกลาง แสดงให้เห็นว่ามีไว้เพื่อการขายหรือจำหน่าย จึงเชื่อได้ว่าจำเลยมีเฮโรอีนของกลางไว้ในครอบครองเพื่อขายหรือจำหน่ายจริงตามฟ้อง แต่ความผิดของจำเลยเป็นความผิดตามพระราชบัญญัติ ยาเสพติด ให้โทษ พ.ศ. 2465 มาตรา 20 ทวิ พระราชบัญญัติ ยาเสพติด ให้โทษ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2504 มาตรา 6 ที่ศาลอุทธรณ์ปรับบทตามมาตรา 20 ตรี แห่งพระราชบัญญัติดังกล่าวมาด้วยนั้น เป็นการเกินไป พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ เป็นว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติ ยาเสพติด ให้โทษ พ.ศ. 2465 มาตรา 4 ทวิ, 20 ทวิพระราชบัญญัติ ยาเสพติด ให้โทษ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2504 มาตรา 4, 6นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 926/2517 พนักงานอัยการจังหวัดระยอง โจทก์ นายธวัช กล้าผจัญ จำเลย พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2465 ม. 4 ทวิ , ม. 20 ทวิ , ม. 20 ตรี พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ 4) พ.ศ.2504 ม. 6 ป.วิ.อ. ม. 192