ฎีกาที่ 125/2516

ความผิดตามกฎหมายว่าด้วย ยาเสพติด ให้โทษซึ่งในขณะเกิดเหตุอยู่ในอำนาจศาลทหาร ที่จะพิจารณาพิพากษา ตามประกาศพระบรมราชโองการให้ศาลทหารพิจารณาพิพากษาคดีอาญา อย่างเพิ่มเติม ลงวันที่ 12 สิงหาคม 2502 และยังอยู่ในอำนาจศาลทหารตามมาตรา 4 แห่งพระราชบัญญัติยกเลิกประกาศพระบรมราบโองการให้ศาลทหารพิจารณาพิพากษาคดีอาญาบางอย่างเพิ่มเติม พ.ศ. 2514 นั้น ศาลพลเรือนย่อมไม่มีอำนาจสั่งรับประทับฟ้องและดำเนินคดี แม้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์รับพิจารณาพิพากษามาโดยลำดับก็ตาม หากปรากฏต่อศาลฎีกาว่าเป็นคดีที่อยู่ในอำนาจศาลทหาร ศาลฎีกาย่อมพิพากษายกฟ้อง คำฟ้องที่บรรยายวันเวลากระทำผิดไว้ว่าเหตุเกิดขึ้นในระหว่างระยะเวลาที่คดีอยู่ในอำนาจศาลทหาร เมื่อศาลพลเรือนได้ประทับฟ้องไว้ และพิจารณาพิพากษาคดีมาโดยลำดับ แม้ความปรากฏในภายหลังว่าเป็นคดีที่อยู่ในอำนาจศาลทหาร ก็ยังเป็นกรณีไม่ต้องด้วยข้อยกเว้นตามพระราชบัญญัติธรรมนูญศาลทหาร พ.ศ. 2498 มาตรา 15 วรรค 2 เพราะวันเวลาเกิดเหตุปรากฎแก่ศาลตั้งแต่ศาลตรวจคำฟ้องแล้วว่าเป็นคดีที่อยู่ในอำนาจศาลทหาร หาใช่เป็นกรณีที่จะต้องมีการพิจารณาเสียก่อนจึงจะปรากฏตามทางพิจารณาในภายหลัง ตามความในมาตรา 15 วรรค 2 นั้นไม่

โจทก์ฟ้องว่า วันที่ 28 กันยายน 2514 เวลากลางวัน จำเลยมีเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ ซึ่งเป็นเกลือของเฮโรอีน อันเป็น ยาเสพติด ให้โทษ ที่ต้องห้ามเด็ดขาด ไว้ในครอบครองหนัก 12.15 กรัม และจำเลยได้ขาย จำหน่าย จ่ายแจกเฮโรอีนแก่บุคคลอื่น เจ้าพนักงานจับจำเลยได้ พร้อมด้วยเฮโรอีน และเงินที่ได้จากการขายเฮโรอีน ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติ ยาเสพติด ให้โทษ พ.ศ. 2465 แก้ไขเพิ่มเติม โดยฉบับที่ 4 พ.ศ.2504 มาตรา 6, 7, 12 และริบของกลาง จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้ต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติ ยาเสพติด ให้โทษ พ.ศ. 2465 มาตรา 20 ทวิ 20 ตรี 29 พระราชบัญญัติ ยาเสพติด ให้โทษ (ฉบับ ที่ 4) พ.ศ. 2504 มาตรา 6, 7, 12 แต่ให้ลงโทษตามมาตรา 20 ทวิ พระราชบัญญัติ ยาเสพติด ให้โทษ (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2504 มาตรา 6 ซึ่งเป็นบทหนักที่สุด จำคุก 6 ปี ของกลางริบ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าพยานหลักฐานของโจทก์ยังเป็นที่น่าสงสัย พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ ริบเฮโรอีน คืนเงินที่ยึดไว้แก่จำเลย โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เห็นสมควรวินิจฉัยเรื่องอำนาจศาลในการพิจารณาพิพากษาคดีนี้เสียก่อน ปัญหาข้อนี้แม้จะไม่มี ฝ่ายใดกล่าวอ้างขึ้นมา ศาลฎีกาก็มีอำนาจยกขึ้นวินิจฉัยได้ เพราะเป็นปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อย ศาลฎีกาเห็นว่า ความผิดตามกฎหมายว่าด้วย ยาเสพติด ให้โทษ ที่เหตุเกิดขึ้นตามวันเวลาที่โจทก์กล่าวในฟ้องเป็นคดีที่อยู่ในอำนาจศาลทหารพิจารณาพิพากษา ตามประกาศพระบรมราชโองการให้ศาลทหารพิจารณาพิพากษาคดีอาญาบางอย่างเพิ่มเติม ลงวันที่ 12 สิงหาคม 2502 แม้ต่อมาจะได้มีพระราชบัญญัติยกเลิกประกาศพระบรมราชโองการให้ศาลทหารพิจารณาคดีอาญาบางอย่างเพิ่มเติม พ.ศ. 2514 ใช้บังคับ อันมีผลทำให้คดีความผิดเช่นนี้ ไม่ต้องขึ้นศาลทหารอีกต่อไป แต่พระราชบัญญัติดังกล่าวใช้บังคับตั้งแต่วันที่ 9 ตุลาคม 2514 อันเป็นวันภายหลังเกิดเหตุคดีนี้ ความผิดนี้จึงอยู่ในอำนาจศาลทหารพิจารณาพิพากษา ตามมาตรา 4 แห่ง พระราชบัญญัตินั้น ศาลพลเรือนไม่มีอำนาจสั่งรับประทับฟ้องและดำเนินคดี และกรณีไม่ต้องด้วยข้อยกเว้น ตามพระราชบัญญัติธรรมนูญทหาร พ.ศ. 2498 มาตรา 15 วรรค 2 เพราะวันเกิดเหตุในคดีนี้ปรากฏแก่ศาลตั้งแต่ศาลตรวจคำฟ้องแล้วว่าเป็นคดีอยู่ในอำนาจศาลทหาร หาใช่เป็นกรณีที่จะต้องมีการพิจารณาเสียก่อน จึงจะปรากฏตามทางพิจารณาในภายหลัง ตามความใน มาตรา 15 วรรค 2 นั้นไม่ เทียบได้ตามนัยคำพิพากษาฎีกาที่ 34/2508 ระหว่างพนักงานอัยการจังหวัดปราจีนบุรี โจทก์ นางสว่าง โงววัน กับพวก จำเลย ที่ศาลล่างทั้งสองรับพิจารณาพิพากษาคดีนี้มาจึงไม่ถูกต้อง พิพากษายืน ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 125/2516 พนักงานอัยการจังหวัดเชียงใหม่ โจทก์ นายเล็ก อ่อนปรีดา ล. พ.ร.บ.ยาเสพติดให้โทษ พ.ศ.2465 ม. 20 ทวิ 20