ฎีกาที่ 1433/2510

แม้โจทก์จะตั้งประเด็นในคำฟ้องว่าจำเลยปลูกเรือนในที่ดินของโจทก์โดยไม่มีนิติสัมพันธ์อย่างใดกับโจทก์หรือเจ้าของเดิม เป็นการ ละเมิด และจำเลยต่อสู้ว่าจำเลยอยู่โดยอาศัยสิทธิแห่งการเช่าก็ดี กรณีก็ยังมีปัญหาว่าจำเลยจะอยู่โดยอาศัยสิทธิแห่งการเช่านั้นต่อไปได้หรือไม่ เพราะถ้าการเช่าหมดอายุสัญญาเช่า จำเลยก็ไม่มีสิทธิจะอยู่โดยอาศัยสิทธิแห่งการเช่านั้นต่อไป การที่ยังขัดขืนอยู่ย่อมเป็นการ ละเมิด

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยและบริวาร ละเมิด ไปปลูกบ้านในที่ดินของโจทก์ขอให้ขับไล่จำเลยและบริวาร รื้อถอนสิ่งปลูกสร้างบ้านออกจากที่ดินของโจทก์ และชดใช้ค่าเสียหาย จำเลยให้การว่า จำเลยเช่าที่ดินปลูกบ้าน ต่อมาผู้ให้เช่าขายที่ดินให้โจทก์ โจทก์ย่อมรับทั้งสิทธิและหน้าที่ ไม่มีอำนาจฟ้องขับไล่และเรียกค่าเสียหาย จำเลยได้รับความคุ้มครองจากพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขันฯ ศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยเข้าอยู่โดยอาศัยสิทธิตามสัญญาเช่าที่ทำไว้กับเจ้าของเดิม แม้สัญญาเช่าหมดอายุ ต้องถือว่าทำสัญญาใหม่ไม่มีกำหนดเวลา โจทก์ต้องรับโอนไปทั้งสิทธิและหน้าที่การอยู่ในที่พิพาทของจำเลยไม่เป็น ละเมิด พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า ศาลชั้นต้นยังไม่ได้วินิจฉัยประเด็นที่ว่า จำเลยใช้ที่ดินที่พิพาทเป็นที่ค้าขายหรืออาศัย พิพากษาให้ยกคำพิพากษาของศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นดำเนินกระบวนพิจารณาเกี่ยวกับประเด็นที่ว่า จำเลยใช้ที่ดินที่พิพาทเป็นที่ค้าขายหรืออาศัย จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า แม้โจทก์จะตั้งประเด็นในคำฟ้องว่า จำเลย ละเมิด โดยจำเลยไม่มีนิติสัมพันธ์กับโจทก์หรือเจ้าของเดิม และจำเลยต่อสู้ว่า จำเลยอยู่โดยอาศัยสิทธิแห่งการเช่าก็ดี กรณียังมีปัญหาต่อไปว่า จำเลยจะอยู่โอยอาศัยสิทธิแห่งการเช่านั้นต่อไปได้หรือไม่เพราะการเช่าหมดอายุสัญญาเช่าแล้ว ย่อมไม่มีสิทธิที่จะอยู่ในที่ของเขาอีกต่อไป การที่ยังคงขัดขืนอยู่ ก็เป็นการ ละเมิด โดยไม่มีเหตุใด ๆ ที่จะอ้างได้ตามกฎหมาย นอกจากนั้นแล้วกรณียังมีปัญหาเกี่ยวกับพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขันฯ ที่จำเลยยกขึ้นต่อสู้ และศาลชั้นต้นยังไม่ได้วินิจฉัย พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1433/2510 นายประยุทธ ตปนียางกูร โจทก์ นางเลี้ยง นิธากร จำเลย ป.พ.พ. ม. 420 , ม. 537 , ม. 564 ป.วิ.พ. ม. 142 , ม. 172