ฎีกาที่ 1665/2509
ข้อมูลจากแหล่งทางการของศาลฎีกา
คำพิพากษาฎีกานี้นำเข้าจาก เว็บไซต์ศาลฎีกา เพื่อใช้ตรวจค้นในระบบ local ควรตรวจสอบต้นฉบับจากแหล่งทางการก่อนนำไปอ้างอิง
ย่อสั้น
ผู้เสียหายมีรูปร่างใหญ่กว่าจำเลย เป็นฝ่ายรุกรานเข้ามาทำร้ายจำเลยก่อน จำเลยแย่งมีดจากผู้เสียหายก็แย่งไม่ได้ จึงคว้ามีดที่โต๊ะทำอิฐแทงผู้เสียหายไปหลายทีเพื่อป้องกันตัวให้พ้นอันตราย และการกระทำของจำเลยก็เกิดขึ้นโดยกระทันหันติดพันกันในขณะนั้นเองจำเลยย่อมไม่มีโอกาสที่จะคิดเป็นอย่างอื่นนอกจากจะคิดป้องกันตัวให้พ้นอันตรายที่เกิดขึ้นเฉพาะหน้า ทั้งขณะที่จำเลยแทงผู้เสียหายภัยที่จำเลยอาจจะได้รับจากผู้เสียหายก็ยังไม่หมดไป ในขณะนั้นจำเลยก็ไม่รู้ว่าบาดแผลของผู้เสียหายนั้นจะถึงบาดเจ็บสาหัสจนไม่สามารถจะทำร้ายจำเลยได้อีกหรือไม่ การกระทำของจำเลยไม่เกินสมควรแก่เหตุ การที่ผู้เสียหายเข้ามาจะทำร้ายจำเลยโดย ละเมิด ต่อกฎหมาย จำเลยย่อมมีอำนาจที่จะทำการป้องกันตัวได้โดยชอบด้วยกฎหมาย ไม่จำเป็นต้องวิ่งหนี
ย่อยาว
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้มีดปลายแหลมแทงนายเอื้อนด้วยเจตนาฆ่านายเอื้อนไม่ถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 80 จำเลยให้การว่า ได้กระทำไปเพื่อป้องกันตัว ศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยได้กระทำเพื่อป้องกันตัว แต่เกินสมควรแก่เหตุพิพากษาว่าจำเลยผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 80ประกอบด้วยมาตรา 69 จำคุก 3 ปีลด 1 ใน 3 ตามมาตรา 78 คงจำคุก 2 ปี จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยกระทำเพื่อป้องกันพอสมควรแก่เหตุพิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ทางพิจารณา ศาลล่างฟังข้อเท็จจริงต้องกันว่า ผู้เสียหายเป็นฝ่ายก่อเหตุระรานด่าจำเลยก่อนว่า "เย็ดแม่ แทงกันดีกว่า" แล้วเงื้อมีดพับยาวราว 1 คืบ ตรงเข้าไปหาจำเลย จำเลยถอนหนี ผู้เสียหายยังตามไปแทงจำเลย จำเลยเอามือซ้ายรับ พยายามแย่งมีดแต่ไม่ได้ เลยคว้ามีดปาดดินที่วางอยู่บนโต๊ะทำอิฐแทงผู้เสียหายไปหลายทีเพราะกำลังตกใจกลัวว่าผู้เสียหายจะแทงเอาอีก ผู้เสียหายตัวโตกว่าจำเลยพอผู้เสียหายสบัดหลุดก็แทงจำเลยแต่ไม่ถูก ศาลฎีกาเห็นว่าผู้เสียหายมีรูปร่างใหญ่กว่าจำเลย เป็นฝ่ายรุกรานเข้ามาทำร้ายจำเลยก่อน จำเลยแย่งมีดจากผู้เสียหายก็แย่งไม่ได้ จึงได้คว้ามีดแทงผู้เสียหายหลายทีเพื่อป้องกันตัวให้พ้นอันตราย และการกระทำของจำเลยก็เกิดขึ้นก็โดยกระทันหันติดพันกันในขณะนั้นเอง จำเลยย่อมไม่มีโอกาสที่จะคิดเป็นอย่างอื่นนอกจากจะคิดป้องกันตัวให้พ้นอันตรายที่เกิดขึ้นเฉพาะหน้า ทั้งขณะที่จำเลยแทงทำร้ายผู้เสียหายนั้น ภัยที่จำเลยอาจจะได้รับจากผู้เสียหายก็ยังไม่หมดไป การกระทำของจำเลยไม่เกินสมควรแก่เหตุ และการที่ผู้เสียหายเข้ามาจะทำร้ายจำเลยโดย ละเมิด ต่อกฎหมาย จำเลยย่อมมีอำนาจที่จะกระทำการป้องกันตัวได้โดยชอบด้วยกฎหมาย ไม่จำเป็นต้องวิ่งหนีและในขณะนั้นจำเลยก็ไม่รู้ว่าบาดแผลของผู้เสียหายนั้นจะถึงบาดเจ็บสาหัสจนไม่สามารถจะทำร้ายจำเลยได้อีกหรือไม่ พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1665/2509 อัยการจังหวัดสงขลา โจทก์ นายลั่น เรืองสวัสดิ์ จำเลย ป.อ. ม. 68 , ม. 69 , ม. 288