ฎีกาที่ 1039-1040/2504

กรณีที่มีการอนุญาตให้ฎีกาได้โดยถูกต้องแล้วในต้นฉบับฎีกา แต่ในสำเนาฉบับที่ส่งให้จำเลยนั้นไม่มีข้อความแสดงไว้ให้ปรากฎ ดังนี้ไม่ทำให้ฎีกานั้นไม่ชอบ อธิบดีกรมอัยการมีอำนาจรับรองฎีกาของเอกชนที่ฟ้องคดีอาญาได้

โจทก์ทั้ง 2 สำนวน ฟ้องว่า จำเลยสมคบกัน ฉ้อโกง โจทก์ ขอให้ลงโทษ จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ ศาลแขวงลำปางสืบพยานแล้วเห็นว่า จำเลยมีความผิด ควรลงโทษจำคุกคนละ 1 ปี 6 เดือน แต่เกินอำนาจศาลแขวงที่จะพิพากษา จึงทำความเห็นส่งสำนวนไปให้ศาลจังหวัดลำปางพิพากษา ศาลจังหวัดลำปางเห็นว่า การกระทำของจำเลยไม่เป็นความผิดตามฟ้องจึงพิพากษายกฟ้อง โจทก์ทั้งสองอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ทั้งสองฎีกา จำเลยคัดค้านฎีกาของโจทก์ว่าไม่ควรรับไว้ เพราะ (1) สำเนาฎีกาของผู้ว่าคดีที่จำเลยได้รับไม่มีผู้พิพากษาหรืออธิบดีกรมอัยการรับรอง (2) ฎีกาของโจทก์ร่วมซึ่งมิใช่พนักงานอัยการนั้น ไม่มีผู้พิพากษารับรองให้ฎีกา แต่กลับมีคำรับรองของอธิบดีกรมอัยการ เป็นการไม่ชอบ ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อคัดค้านว่า (1) ปรากฎว่าในฎีกาของผู้ว่าคดีมีผู้พิพากษาซึ่งพิจารณาอนุญาตให้ฎีกาได้แล้ว เป็นการถูกต้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 221 การที่ในสำเนาฉบับที่จำเลยได้รับไม่มีข้อความดังกล่าว อาจเป็นเพียงเรื่องผิดพลาดในการส่งสำเนา ไม่เป็นเหตุถึงกับทำให้ฎีกาอันแท้จริงเสียไป (2) อธิบดีกรมอัยการมีอำนาจรับรองฎีกาของโจทก์ร่วมได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 221 นอกจากนั้น ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อเท็จจริงซึ่งฎีกา และพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1039 - 1040/2504 ผู้ว่าคดีศาลแขวงลำปาง โจทก์ นายมงคล ชัยนิรันดร์ ที่ 1 นายเสรี อินทรายศ ที่ 2 จำเลย องค์การอุตสาหกรรมป่าไม้ โจทก์ นายมงคล ชัยนิลพันธ์ ที่ 1 นายเสรี อินทรายศ ที่ 2 จำเลย ป.วิ.อ. ม. 221 ป.วิ.พ. ม. 67