ฎีกาที่ 1497/2504

ท้ากันให้ตรวจพิสูจน์ลายพิมพ์นิ้วมือในพินัยกรรมว่าเป็นลายพิมพ์นิ้วมือของผู้ตาย ซึ่งได้พิมพ์ไว้ในโฉนดจริงหรือไม่ แล้วยอมให้ศาลชี้ขาดตามนั้นเป็นข้อแพ้ชนะ เมื่อผู้ตรวจพิสูจน์ลงความเห็นว่า "ไม่ใช่พิมพ์ลายนิ้วมือของพิมพ์ลายนิ้วมือนิ้วเดียวกัน" ดังนี้ ถือว่าตรงตามคำท้าซึ่งคู่ความได้ตกลงกันไว้แล้ว

โจทก์ฟ้องขอแบ่งมรดก จำเลยให้การอ้างพินัยกรรมว่าผู้ตายทำพินัยกรรมยกทรัพย์ให้จำเลยทั้งสิ้น โจทก์จำเลยท้ากันให้กองวิทยาการกรมตำรวจตรวจพิสูจน์ลายพิมพ์นิ้วมือในพินัยกรรมเคียงกับลายพิมพ์นิ้วมือของผู้ตายในโแนดว่าเป็นลายพิมพ์นิ้วมือของคนเดียวกันจริงหรือไม่ ให้ศาลชี้ขาดไปตามผลของการพิสูจน์ โดยไม่ติดใจสืบพยาน กองวิทยาการกรมตำรวจตรวจแล้วรายงานว่า "ไม่ใช่พิมพ์ลายสิ้วมือของพิมพ์ลายนิ้วมือนิ้วเดียวกัน" ศาลชั้นต้นเห็นว่า ตามรายงานการตรวจพิสูจน์เท่ากับว่า ลายพิมพ์นิ้วมือในพินัยกรรมไม่ใช่ของผู้ตาย จึงพิพากษาให้โจทก์ชนะคดี ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า การที่ไม่ใช่พิมพ์ลายนิ้วมือของนิ้วเดียวกัน แต่ก็ยังอาจเป็นพิมพ์ลายนิ้วมือของบุคคลเดียวกันได เมื่อฟังแน่นอนเป็นยุติไม่ได้ ก็ควรให้ดำเนินคดีกันต่อไป จึงพิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ดำเนินกระบวนพิจารณาต่อไป โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า คำท้าประเด็นที่โจทก์จำเลยตกลงกันมีความประสงค์จะให้พิสูจน์ว่าลายพิมพ์นิ้วมือในพินัยกรรมซึ่งจำเลยอ้างว่าเป็นลายพิมพ์นิ้วมือของนางสาวส้ม สีนวล เป็นลายพิมพ์นิ้วมือของนางสาวส้ม สีนวล ซึ่งได้พิมพ์ในโฉนดจริงหรือไม่ เจ้าหน้าที่กอวิทยาการตำรวจรายงานว่า ลายพิมพ์นิ้วมือในพินัยกรรมกับลายพิมพ์นิ้วมือในโฉนดไม่ใช่พิมพ์ลายนิ้วมือของพิมพ์ลายนิ้วมือนิ้วเดียวกัน คำสรุปรวบผลของการพิสูจน์กล่าวว่า ไม่ใช่พิมพ์ลายนิ้วมือของพิมพ์ลายนิ้วมือนิ้วเดียวกัน จึงได้มีปัญหาโต้เถียงกันว่า รายงานของกองวิทยาการกรมตำรวจนี้ตรงกับที่คู่ความท้ากันไว้หรือไม่ ศาลฎีกาได้ตรวจรายงานนี้แล้ว ในรายงานได้กล่าวไว้ด้วยว่าจุดประสงค์ในการตรวจก็เพื่อตรวจว่าพิมพ์ลายนิ้วมือจะเป็นลายพิมพ์นิ้วมือบุคคลคนเดียวกันหรือไม่ และได้กล่าวในตอนผลของการตรวจว่า เป็นพิมพ์ลายนิ้วมือคนละแบบ รูปลักษณะตลอดจนลายเส้นแตกต่างกันทุกประการ จึงยืนยันว่า ไม่ใช่พิมพ์ลายนิ้วมือของพิมพ์ลายนิ้วมือนิ้วเดียวกัน ฉะนั้น แม้ถ้อยคำในตอนท้ายทำให้เป็นปัญหาดังโต้เถียงกันมา แต่เมื่อพิจารณาทั้งฉบับแล้วก็เห็นความหมายได้ชัดเจนว่า ความเห็นของกองวิทยาการก็คือ ลายพิมพ์นิ้วมือในพินัยกรรมกับในโฉนดไม่ใช่ลายพิมพ์นิ้วมือของคนเดียวกัน จึงตรงกับคำท้าประเด็นซึ่งคู่ความได้ตกลงกันไว้แล้ว โจทก์จึงเป็นฝ่ายชนะตามคำท้านั้น และเป็นฝ่ายชนะคดีตามที่ได้ตกลงกันไว้ พิพากษากลับ ให้ บังคับคดี ไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1497/2504 นางแจ๋ว สีนวน (หม้าย) ที่ 1 นางเล็ก แก้ววินิจ ที่ 2 โจทก์ นางเภา สีนวน จำเลย ป.วิ.พ. ม. 138