ฎีกาที่ 1280/2502

มูลกรณีในคดีอาญา โจทก์เคยฟ้องจำเลยเป็นคดีแพ่ง และโจทก์จำเลยได้ทำความตกลงกันไว้โดยชัดแจ้งตามหลักฐานเอกสารว่า ทั้งสองฝ่ายยินยอมจะไม่ดำเนินคดีทั้งทางแพ่งและทางอาญากันอีกต่อไป ดังนี้ เป็นการยอมความแก่กันแล้วในความผิดต่อส่วนตัว สิทธินำคดีมาฟ้องย่อมระงับไปตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 39(2) โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยในคดีอาญาได้

คดีนี้ โจทก์ทั้ง 2 เป็นสามีภริยากัน ฟ้องจำเลยว่า ฉ้อโกง และยักยอกทรัพย์ ขอให้ลงโทษตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 304, 314 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 341 352 ศาลแขวงพระนครเหนือไต่สวนมูลฟ้องแล้วมีคำสั่งว่า มูลกรณีนี้ได้มีการฟ้องร้องทางแพ่ง ศาลแพ่งได้มีคำพิพากษาเสร็จเด็ดขาดให้จำเลยคืนทรัพย์รายพิพาทให้โจทก์ที่ 2 และทนายโจทก์ที่ 2 และทนายจำเลยได้แถลงร่วมกันว่า โจทก์จำเลยยินยอมที่จะไม่ดำเนินคดีทั้งทางแพ่งและทางอาญากันต่อไปโจทก์ที่ 2 จึงไม่มีอำนาจฟ้องจำเลยเป็นคดีนี้ให้ยกฟ้องโจทก์ที่ 2 คงประทับฟ้องเฉพาะโจทก์ที่ 1 โจทก์ที่ 2 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ที่ 2 ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การยอมความในคดีความผิดต่อส่วนตัวตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 39 ได้แก่การยอมเลิกความนั่นเอง โจทก์ที่ 2 และจำเลยได้ตกลงกันโดยชัดแจ้งตามหลักฐานเอกสารในสำนวนคดีของศาลว่าทั้งสองฝ่ายยินยอมที่จะไม่ดำเนินคดีทั้งแพ่งและอาญาต่อไป สิทธินำคดีมาฟ้องย่อมระงับไปตาม มาตรา 39(2) โจทก์ที่ 2 ไม่มีสิทธิที่จะฟ้องจำเลยในคดีนี้ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1280/2502 ร.ต.ชนิสสร ลิ้มน้ำคำ ที่ 1 นางรุจิรา ลิ้มน้ำคำ ที่ 2 โจทก์ นายทองดี อิศรกุล จำเลย ป.วิ.อ. ม. 35 , ม. 39 (2) ป.พ.พ. ม. 850 , ม. 851 , ม. 852