ฎีกาที่ 1992/2500

โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหายในการที่กระบือของจำเลยไปทำร้ายกระบือของโจทก์ แต่ข้อเท็จจริงเท่าที่นำสืบได้ความว่ากระบือที่ไปทำร้ายกระบือโจทก์เป็นกระบือของคนอื่น จำเลยเอามาเลี้ยงรักษา ดั่งนี้เป็นข้อเท็จจริงนอกฟ้อง ศาลไม่พิพากษาให้จำเลยชดใช้ค่าเสียหาย

โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ปล่อยกระบือตัวหนึ่งให้กินหญ้าอยู่ในทุ่งจำเลยจงใจหรือ ประมาท เลินเล่อปล่อยกระบือของจำเลยชนกระบือของโจทก์บาดเจ็บ คิดค่าเสียหาย 900 บาท โจทก์จึงฟ้องเรียกค่าเสียหาย จำเลยให้การต่อสู้ว่าจำเลยไม่ใช่เจ้าของกระบือ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังว่ากระบือตัวที่ชนกระบือโจทก์นั้น ฝ่ายจำเลยครอบครองดูแลเลี้ยงรักษา พิพากษาให้จำเลยใช้ค่าสินไหม 300 บาท และดอกเบี้ย จำเลยฎีกา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า เมื่อโจทก์ฟ้องมาว่าจำเลยเป็นเจ้าของกระบือที่มาทำร้ายกระบือโจทก์ แต่ข้อเท็จจริงฟังยุติกันว่ากระบือนั้นไม่ใช่ของจำเลย แต่เป็นกระบือที่จำเลยเป็นผู้รับเลี้ยงรักษาแทนเจ้าของ จึงเป็นข้อเท็จจริงนอกประเด็นนอกฟ้อง จำเลยจึงไม่ต้องรับผิด จึงพิพากษาให้กลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1992/2500 นายป้อม เปี่ยมวิมล โจทก์ นายแถม โปร่งธุระ จำเลย ป.วิ.พ. ม. 142