ฎีกาที่ 1562/2499

ไม่มีบทบัญญัติใดที่จะห้ามมิให้เจ้าหนี้ตามคำพิพากษาในระหว่างที่จำเลยจะปฏิบัติตามคำบังคับอยู่ยื่นขอส่วนเฉลี่ยจากเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาที่นำยึดทรัพย์สินของลูกหนี้ไว้แล้ว.

คดีนี้ศาลชั้นต้นได้พิพากษาบังคับตามสัญญาประนีประนอมให้จำเลยใช้ต้นเงินและดอกเบี้ย 22,436 บาท 25 ส.ต. แก่โจทก์ จำเลยไม่ปฏิบัติตามคำบังคับของศาลโจทก์นำยึดที่นา 1 แปลงกับเรือน 1 หลังของจำเลยเพื่อขายทอดตลาด ครั้นต่อมานางแหวว โจทก์ในสำนวนคดีแพ่งแดงที่ 166/2798 ที่ชนะคดีจำเลยคนเดียวกันนี้ตามคำพิพากษาลงวันที่ 31 ธ.ค.98 ได้ยื่นคำร้องขอรับส่วนเฉลี่ยทรัพย์ที่ยึดไว้ในคดีนี้โดยอ้างว่าผู้ร้องเป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาในคดีนั้น แต่โจทก์นำยึดทรัพย์ของจำเลยไว้แล้ว จำเลยไม่มีทรัพย์สินอย่างใดเหลืออีก โจทก์คัดค้านว่าทรัพย์ของจำเลยนอกจากที่โจทก์ยึดแล้วจำเลยยังมีทรัพย์อื่น ๆ อีก และคดีที่ผู้ร้องชนะจำเลยนั้นระยะเวลาที่ศาลกำหนดให้จำเลยปฏิบัติตามคำบังคับ 30 วัน ยังไม่ล่วงพ้นไปคดียังไม่ถึงที่สุด ผู้ร้องจึงไม่ใช่เจ้าหนี้ตามคำพิพากษาที่จะขอให้บังคับยึดทรัพย์จำเลยได้ ผู้ร้องไม่มีสิทธิขอเฉลี่ย ศาลชั้นต้นสั่งคำร้องว่า คำ บังคับคดี ที่ผู้ร้องเป็นโจทก์นั้นกำหนดให้จำเลยปฏิบัติภายใน 30 วัน ซึ่งยังอยู่ในระหว่างที่จำเลย จะต้องปฏิบัติตามคำบังคับ จำเลยอาจสามารถปฏิบัติตามคำบังคับในคดีนั้นได้อยู่ ผู้ร้องไม่มีสิทธิที่จะมาขอเฉลี่ย ให้ยกคำร้อง ผู้ร้องอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าผู้ร้องซึ่งเป็นเจ้าหนี้ตามคำพิพากษามีสิทธิขอเข้าเฉลี่ยทรัพย์ของจำเลยที่โจทก์นำยึดไว้ได้ไม่จำต้องรอให้คดีถึงที่สุดแต่จะต้องได้ความว่าผู้ร้องไม่สามารถเอาชำระหนี้จากทรัพย์สินอื่น ๆ ของจำเลย ซึ่งคู่กรณียังโต้เถียงกันอยู่ ศาลชั้นต้นควรจะวินิจฉัยข้อนี้ กลับสั่งยกคำร้องเพราะเหตุที่จำเลยยังอาจสามารถปฏิบัติตามคำบังคับได้ ไม่ชอบด้วยกระบวนพิจารณา พิพากษาให้ยกคำสั่งศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นดำเนินกระบวนการพิจารณาแ ะสั่งใหม่ตามรูปคดี โจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่าไม่มีบทบัญญัติใดที่จะห้ามมิให้เจ้าหนี้ตามคำพิพากษาในระหว่างที่จำเลยจะปฏิบัติตามคำบังคับอยู่ยื่นคำขอส่วนเฉลี่ยจากโจทก์ในคดีนี้ได้ ศาลอุทธรณ์ชี้ขาดมาชอบแล้ว พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้นให้ยกเสีย. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1562/2499 นางเขียว เพ็งผล โจทก์ นายเทิ้ม ทองรุ่ง จำเลย นายแหวว ชัยรัตน์ ผู้ร้อง ป.วิ.พ. ม. 290