ฎีกาที่ 1117/2498

ผู้เช่าจะฟ้องขอให้ศาลบังคับให้ผู้ให้เช่าระงับการยื่นคำร้องต่อคณะกรรมการควบคุมค่าเช่า เพื่อขอเข้าอยู่ในบ้านที่ผู้เช่าได้เช่านั้น ศาลบังคับให้ไม่ได้ เพราะพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯลฯให้สิทธิผู้ให้เช่าที่จะร้องขอเช่นนั้นได้

โจทก์ฟ้องว่าโจทก์ได้เช่าบ้านของขุนสุจินต์โลหสารบิดาจำเลยอยู่อาศัย ต่อมาขุนสุจินต์ฯ โอนบ้านรายพิพาทให้จำเลย ๆ ได้ยื่นคำร้องขอเข้าอยู่ในบ้านรายพิพาทต่อคณะกรรมการควบคุมค่าเช่าอ้างว่าจำเลยต้องเข้าอยู่ในบ้านพิพาทเนื่องจากจะทำการสมรส บ้านที่อาศัยอยู่ขณะนี้คับแคบ การกระทำของจำเลยเป็นการใช้สิทธิ์ไม่สุจริตและ ละเมิด ต่อโจทก์ จึงขอให้บังคับให้จำเลยระงับการร้องขอเข้าอยู่อาศัยในบ้านรายพิพาทต่อคณะกรรมการควบคุมค่าเช่าเสีย จำเลยต่อสู้ว่าได้ยื่นคำร้องต่อคณะกรรมการควบคุมค่าเช่าโดยอาศัยสิทธิของจำเลยตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯ โจทก์ไม่มีสิทธิจะขอให้จำเลยระงับ ศาลชั้นต้นพิพากษาให้ยกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ พิพากษายืน โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าเป็นเรื่องที่จำเลยใช้สิทธิตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯ ศาลจะบังคับให้จำเลยระงับการใช้สิทธิที่มีอยู่โดยชอบไม่ได้ พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1117/2498 นายทับ ดอนพุดซา โจทก์ นายนิรชร แพ่งสุภา จำเลย พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 ม. 16 (6) ป.วิ.พ. ม. 55 ป.พ.พ. ม. 5