ฎีกาที่ 45/2497

ผู้เช่าเรือ ฉ้อโกง เอาเรือของเจ้าของไปขายให้แก่ผู้อื่นโดยปลอมตนว่าเป็นเจ้าของเรือ และลงชื่อเจ้าของเรือปลอมในสัญญาซื้อขายที่อำเภอ แม้ผู้ซื้อจะรับซื้อไว้โดยสุจริตก็ไม่ได้กรรมสิทธิในเรือนั้น เจ้าของเรือย่อมมีสิทธิเรียกคืนและให้เพิกถอนนิติกรรมซื้อขายนั้นได้ แม้ผู้ตายจะมีบุตรและภริยาอยู่ก็ดี บิดาของผู้ตายก็เป็นทายาทและมีสิทธิรับมรดกของผู้ตายเหมือนกัน บิดาของผู้ตาย จึงมีสิทธิฟ้องเรียกร้องทรัพย์มรดกของผู้ตายจากผู้ที่ไม่มีสิทธิยึดถือคืนมาได้

คดีนี้ โจทก์ฟ้องอ้างว่า นายแจ้บุตรโจทก์ซื้อเรือพิพาทไว้จากนายล้วน โดยทำสัญญาซื้อขายกันเอง ภายหลังนายบุญขอเช่าเรือพิพาทไป แล้วปลอมตัวเป็นนายล้วน ทำการขายเรือพิพาทให้แก่จำเลยณ ที่ว่าการอำเภอ บัดนี้นายแจ้บุตรโจทก์ถึงแก่กรรมแล้ว โจทก์จึงฟ้องขอให้เพิกถอนนิติกรรมซื้อขายเรือระหว่างจำเลยกับนายบุญซึ่งปลอมตัวมาเป็นนายล้วนเสีย จำเลยต่อสู้ว่า ได้ซื้อเรือมาจากนายล้วนโดยสุจริต ฯลฯโจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง ศาลชั้นต้นพิพากษาให้เพิกถอนนิติกรรมซื้อขาย ให้จำเลยมอบเรือแก่โจทก์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกา เห็นว่า นายบุญ ฉ้อโกง เอาเรือพิพาทของนายล้วนมาขายให้จำเลย เมื่อนายบุญไม่ใช่เจ้าของเรือ แต่ได้ปลอมตัวเป็นนายล้วนทำการขายเรือพิพาทแก่จำเลย แม้จำเลยจะซื้อไว้โดยสุจริตก็ไม่ได้กรรมสิทธิ์ ส่วนประเด็นที่จำเลยโต้เถียงว่าโจทก์เป็นเพียงบิดานายแจ้ ๆมีบุตรภริยาอยู่ โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องนั้น เห็นว่าโจทก์เป็นทายาทมีสิทธิรับมรดกนายแจ้ ย่อมมีสิทธิที่จะเรียกร้องทรัพย์มรดกได้เว้นแต่ผู้ครอบครองไว้ จะมีสิทธิดีกว่า คดีเรื่องนี้ ไม่ปรากฏว่าจำเลยมีสิทธิดีกว่าโจทก์แต่ประการใด ศาลล่างทั้งสองพิพากษาให้จำเลยคืนเรือแก่โจทก์ชอบแล้ว คงพิพากษายืน. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 45/2497 นายโต สุคันธตุล โจทก์ นายซ่งฮวด แซ่เอี๊ยะ จำเลย ป.พ.พ. ม. 1299 , ม. 1300 , ม. 1302 , ม. 1336 , ม. 1630 , ม. 1745 ป.วิ.พ. ม. 55