ฎีกาที่ 1067/2496

มารดาเป็นเจ้าของช้างแต่บุตรเป็นผู้ดูแลรักษาช้างนั้นไว้แทนมารดา และบุตรยังได้จ้างลูกจ้างให้เป็นควานและเป็นผู้เลี้ยงรักษาช้างนั้นเมื่อเกิดการละเมิด โดยลูกจ้างปล่อยปละ ประมาท เลินเล่อไม่ระมัดระวังช้างเป็นเหตุให้ช้างไปทำลายสิ่งของของผู้อื่นเสียหายเช่นนี้ บุตรกับลูกจ้างต้องร่วมกันรับผิดชดใช้ค่าเสียหายให้แก่เขา แต่มารดาผู้เป็นเจ้าของช้างไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรด้วย จึงไม่ต้องร่วมรับผิดด้วย

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 2 มีหน้าที่เลี้ยงรักษาช้างของจำเลยที่ 1 ประมาท เลินเล่อไม่ระมัดระวัง ปล่อยให้ช้างทำลายสิ่งของต่าง ๆ ของโจทก์เสียหาย จึงขอให้จำเลยชดใช้ จำเลยให้การปฏิเสธความรับผิดและว่าช้างเป็นของนางบุญรอดมารดา จำเลยที่ 1 โจทก์จึงขอให้เรียกนางบุญรอดเข้ามาเป็นจำเลยด้วย ศาลอนุญาต ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยทั้งสามร่วมกันใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ จำเลยอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังว่าช้างพลายต่อมาได้ทำลายสิ่งของต่าง ๆ ของโจทก์เสียหายจริง จำเลยที่ 2 เป็นผู้เลี้ยงดูแลรักษาช้าง จำเลยที่ 1 เป็นบุตรจำเลยที่ 3 และเป็นผู้ดูแลและรักษาช้างแทนจำเลยที่ 3 จำเลยที่ 1 เป็นผู้จ้างจำเลยที่ 2 ให้เป็นควานและเป็นผู้เลี้ยงรักษาช้าง ฉะนั้น จำเลยที่ 1-2 ต้องรับผิดร่วมกันใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ สำหรับจำเลยที่ 3 ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรด้วย จึงไม่ต้องร่วมรับผิด พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องสำหรับจำเลยที่ 3 นอกนั้นยืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1067/2496 นางเง็กเชง ศักดาทร โจทก์ นายบุญยืน เจริญยิ่ง ที่ 1 นายนวน ที่ 2 จำเลย นางบุญรอด ที่ 3 จำเลย ป.พ.พ. ม. 420 , ม. 425 , ม. 427 , ม. 433