ฎีกาที่ 1191/2496

โจทก์จำเลยต่างร่วมกันเช่าห้องอยู่อาศัยและค้าขายร่วมกันรวม 2 ห้อง อยู่มาโจทก์ไม่อยู่ จำเลยกั้นห้องเช่าแบ่งให้คนอื่นเช่าแทนเสีย 1 ห้อง โจทก์กลับมาจึงฟ้องจำเลยขอให้ขับไล่จำเลยออกจากห้องเช่าที่ยังเหลือ และเรียกค่าเสียหาย คดีถึงที่สุดโดยศาลพิพากษายกฟ้อง โจทก์กลับมาฟ้องจำเลยใหม่โดยฟ้องผู้ให้เช่าและผู้เช่าห้องพิพาทแทนเป็นจำเลยด้วย โดยโจทก์ฟ้องขอให้ศาลแสดงว่าห้องที่จำเลยให้ผู้เช่าเช่าแทนไปนั้น โจทก์มีสิทธิการเช่าอยู่ ขอให้จำเลยกับผู้ให้เช่าผู้เช่าแทนร่วมใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ ดังนี้คดีเฉพาะเดิมย่อมเป็นฟ้องซ้ำ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าโจทก์จำเลยเป็นผู้เช่าห้องพิพาทร่วมกัน แต่การที่จำเลยเอาห้องพิพาทไปให้ผู้อื่นเช่าแทนต่อไปนั้น ผู้ให้เช่าไม่ต้องรับผิด ดังนี้ผู้ให้เช่าซึ่งถูกฟ้องเป็นจำเลยด้วยจะฎีกาว่าความจริงจำเลยเป็นผู้เช่าแต่ฝ่ายเดียว โจทก์ไม่ได้เป็นผู้เช่าร่วมด้วย ดังนี้ข้อโต้เถียงดังกล่าวย่อมไม่ทำให้ผู้ให้เช่ากลับแพ้คดีนี้ได้ศาลฎีกาจึงไม่รับวินิจฉัยข้อเท็จจริงดังกล่าวให้

โจทก์ฟ้องว่าโจทก์กับสามีจำเลยที่ 2 เช่าห้องจากจำเลยที่ 1 ไว้ 2 ห้อง คือห้องหมายเลข 020, 022 ต่อมาโจทก์ไปธุระที่กรุงเทพฯ เสีย จำเลยที่ 1-2 คบคิดกันเอาห้องเช่าเลขที่ 020 ไปให้จำเลยที่ 3 เช่าเสีย จึงขอให้ศาลพิพากษาว่าโจทก์มีสิทธิเช่าห้องเลขที่ 020 ดังกล่าว และขับไล่จำเลยที่ 3 ออกไป ถ้าไม่สามารถจะบังคับได้ก็ให้จำเลยร่วมกันใช้ค่าเสียหายให้โจทก์ 9,000 บาท ฯลฯ ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยที่ 2 ผู้เดียวต้องรับผิด ส่วนจำเลยอื่นสุจริตจึงพิพากษาแก้ให้จำเลยที่ 2 ใช้ค่าเสียหาย 500 บาทแก่โจทก์ นอกนั้นยืน จำเลยที่ 1-2 ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ข้อฎีกาของจำเลยที่ 1 ที่ขอให้วินิจฉัยว่าจำเลยที่ 2 เป็นผู้เช่าห้องพิพาทแต่ผู้เดียว โจทก์มิได้ร่วมเช่าด้วยนั้น เมื่อศาลล่างวินิจฉัยให้จำเลยที่ 1 ชนะคดีแล้ว เพียงข้อโต้เถียงว่าโจทก์เช่าห้องร่วมกับจำเลยที่ 2 หรือจำเลยที่ 2 เช่าฝ่ายเดียว ไม่ทำให้จำเลยที่ 1 กลับแพ้คดีนี้ได้ จึงไม่ต้องวินิจฉัยฎีกาของจำเลยที่ 1 ส่วนฎีกาของจำเลยที่ 2 ในเรื่องฟ้องซ้ำนั้น เห็นว่าโจทก์ฟ้องคดีก่อน เพราะจำเลยที่ 3 ได้เช่าห้องเลข 020 อย่างเดียวกับคดีนี้ ต่างกันเพียงว่าคดีก่อนโจทก์ขอให้ขับไล่จำเลยที่ 2 ออกจากห้องเลขที่ 022 ส่วนคดีนี้ขอให้ขับไล่จำเลยที่ 3 ออกจากห้องเลขที่ 020 คดีก่อนโจทก์เรียกค่าเสียหายจากจำเลยที่ 2 เป็นเงิน 500 บาทคดีนี้เรียกค่าเสียหายจากจำเลยร่วมกัน 9,000 บาท คดีของโจทก์จึงเป็นฟ้องซ้ำ จึงพิพากษาแก้ให้ บังคับคดี ตามศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1191/2496 นางมาก พานารถ โจทก์ นางศรี คุณะเกษม ที่ 1 นางสร้อย แซ่อั๋ง ที่ 2 จำเลย นางอั้งเกย แซ่อั๋ง ที่ 3 จำเลย ป.วิ.พ. ม. 145 , ม. 148 , ม. 247 , ม. 248