ฎีกาที่ 1242/2495
ข้อมูลจากแหล่งทางการของศาลฎีกา
คำพิพากษาฎีกานี้นำเข้าจาก เว็บไซต์ศาลฎีกา เพื่อใช้ตรวจค้นในระบบ local ควรตรวจสอบต้นฉบับจากแหล่งทางการก่อนนำไปอ้างอิง
ย่อสั้น
เมื่อหนี้ถึงกำหนดชำระแล้ว ลูกหนี้พูดว่า ยังจัดหาเงินไม่ได้ ขอผัดเวลาชำระหนี้อีก 1 เดือน เจ้าหนี้บอกว่า ไม่เป็นไรหามาให้ครบ ดังนี้ เป็นการพูดกันด้วยปาก ไม่เป็นการผูกมัดเจ้าหนี้ว่า ภายใน 1 เดือนที่ลูกหนี้ขอผัดนั้น เจ้าหนี้จะฟ้องเรียกให้ชำระหนี้ไม่ได้ คือเจ้าหนี้จะฟ้องเรียกให้ลูกหนี้ชำระก็ได้ ฉะนั้นยังเรียกให้ไม่ได้ว่าเจ้าหนี้ผ่อนเวลสให้ลูกหนี้ตาม ป.ม.แพ่งฯมาตรา 700 ผู้ค้ำประกันหนี้รายนี้ จึงยังไม่หลุดพ้นจากความรับผิด
ย่อยาว
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ 2 เป็นผู้ค้ำประกันเงินกู้ที่นายทาชิมซิงห์กู้จากโจทก์ไป 5000 บาท ถึงกำหนดชำระ นายทาชิมซิงห์ยังไม่ได้ชำระ นายทาชิมซิงห์ตายเสียแล้ว จึงขอให้จำเลยที่ 2 ชำระ จำเลยที่ 2 ต่อสู้ว่า หนี้ถึงกำหนดชำระแล้ว โจทก์ผ่อนเวลาให้ลูกหนี้ จำเลยที่ 2 จึงไม่ต้องรับผิด จำเลยที่ 1 ขาดนัดยื่นคำให้การ ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาให้จำเลยทั้งสองชำระต้นเงินและดอกเบี้ยตามฟ้องให้โจทก์ นายย่งล่งจำเลยที่ 2 อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า โจทก์ผ่อนเวลาให้นายทาชิมซิงห์ลูกหนี้ โดยจำเลยที่ 2 มิได้ตกลงด้วย จำเลยที่ 2 จึงย่อมหลุดพ้นจากความรับผิดพิพากษาแก้ให้ยกฟ้องเฉพาะจำเลยที่ 2 รับผิดเสีย โจทก์ฎีกา, ศาลฎีกา เห็นว่า เมื่อหนี้ถึงกำหนดชำระแล้ว นายทาชิมซิงห์ พูดกับโจทก์ว่า เวลานี้ยังจัดหาเงินไม่ได้ ขอผัดอีก 1 เดือน โจทก์บอกว่า ไม่เป็นไรหามาให้ครบ ดังนี้ เป็นการพูดกันด้วยปาก ไม่เป็นการผูกมัดโจทก์ว่าภายใน 1 เดือนที่นายทาชิมซิงห์ขอผัดหนี้ โจทก์จะฟ้องเรียกร้องเงินกู้ ไม่ได้ กล่าวคือในระยะขอผัด 1 เดือนนั้น โจทก์ฟ้องเรียกเงินกู้จากนายทาชิมซิงห์ ก็ได้ จึงถือไม่ได้ว่า โจทก์ผ่อนเวลาให้ลูกหนี้ตาม ป.ม.แพ่งฯมาตรา 700 จำเลยที่ 2 ย่อมไม่พ้นความรับผิดด้วย จึงพิพากษาแก้ศาลอุทธรณ์ ให้ บังคับคดี ตามศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1242/2495 นายอ่องเลี่ยงจิว แซ่อ่อง โจทก์ กองมรดกของนายทาชิมซิงห์ โดยนางกึนดาโดด ผู้รับมรดก หรือผู้จัดการ มรดก ที่ 1, นายย่งล่ง แซ่อึ่ง ที่ 2 จำเลย ป.พ.พ. ม. 112 , ม. 700.