ฎีกาที่ 1399/2494

ฟ้องบรรยายว่า จำเลยขับรถยนต์โดย ประมาท ปราศจากความระมัดระวังอันควรเป็นวิสัยของปรกติชน เป็นเหตุให้ชนรถยนต์ของผู้มีชื่อเสียหาย และทำให้คนที่นั่งมาบนรถถึงบาดเจ็บสาหัสและถึงตาย มิได้บรรยายว่าจำเลย ประมาท โดยอาการอย่างไร และที่ว่ารถจำเลยชนรถยนต์ผู้มีชื่อก็ไม่บรรยายว่าชนถูกส่วนไหนอันจะเป็นทางให้เห็นว่า ประมาท หรือไม่ ดังนี้ เป็นฟ้องไม่ชัดเจนพอที่จะให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดี จึงเป็นฟ้องไม่ถูกต้องด้วย ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(5) แม้จำเลยจะให้การรับสารภาพศาลก็ต้องยกฟ้อง (อ้างฎีกาที่ 241/2493)

ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1399/2494 อัยการแพร่ โจทก์ นายใจ มาสัมฤทธิ์ จำเลย ป.วิ.อ. ม. 158 (5) พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ.2477 กฎหมายลักษณะอาญา ม. 43 , ม. 252 , ม. 259 , ม. 338 (2)