ฎีกาที่ 409/2494

สามีฟ้องขอให้เพิกถอนนิติกรรมซื้อขายที่ดิน โดยอ้างว่าเป็นที่สินบริคณห์ของโจทก์และภรรยาทั้งแปลงแม่ยายและภรรยาเอาไปชายโดยไม่ได้รับความยินยอมจากสามี เมื่อทางพิจารณาได้ความว่าที่พิพาทเป็นของภรรยาและแม่ยายร่วมกัน จึงไม่ใช่บริคณห์ทั้งแปลงและไม่ปรากฎว่าส่วนของภรรยามีเท่าไร สามีก็บอกล้างนิติกรรมทั้งฉะบับตามที่ฟ้องไม่ได้ จึงต้องพิพากษายกฟ้อง

โจทก์ฟ้องขอให้เพิกถอนนิติกรรมซื้อขายที่ดินพิพาท ซึ่งนางไผ่ภรรยาโจทก์และนางตามแม่ยายโจทก์ เป็นผู้ทำนิติกรรมขายให้จำเลยที่ 1 โดยอ้างว่าที่พิพาทเป็นสินสมรส การซื้อขายไม่สุจริตจำเลยทั้งสองสมคบกัน ฉ้อโกง โจทก์และนางไผ่ไม่ได้รับความยินยอมจากโจทก์ ผู้เป็นสามี ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โจทก์ฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย ศาลฎีกาเห็นว่า ตามข้อเท็จจริงที่ศาลล่างทั้ง 2 ฟังมานั้นว่าที่พิพาทเป็นของนางไผ่และนางตาบร่วมกัน เมื่อเจ้าของร่วมทั้งหมดได้โอนขายให้แก่จำเลย ๆ ก็ได้สิทธิตาม ป.ม.แพ่ง ฯมาตรา 1361 แม้โจทก์จะเป็นสามีนางไผ่ ก็ไม่ปรากฎว่าส่วนของนางไผ่มีเท่าไร เมื่อข้อเท็จจริงฟังว่าที่รายพิพาทไม่ใช่สินบริคณห์ทั้งแปลงแล้ว โจทก์ก็บอกล้างนิติกรรมทั้งฉะบับไม่ได้ ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้น พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 409/2494 นายมี มีเพ็ชร โดยนายต๋อย กุศลเลิศ ผู้รับมรดกความ โจทก์ นายฟอง สุกในที่ 1, นายผาดพัฒน์ ห่อประทุมที่ 2 จำเลย ป.พ.พ. ม. 38 ป.วิ.พ. ม. 142