ฎีกาที่ 1718/2493

ศาลพิพากษาให้ขับไล่ผู้เช่านาออกจากนาของผู้ให้เช่าและออกคำบังคับแล้ว ผู้เช่าจะร้องขอครอบครองนานั้นต่อไป จนกว่าจะเสร็จการเก็บเกี่ยว ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 571 ไม่ได้ เพราะเป็นเรื่องที่จะต้องปฏิบัติตามคำบังคับและหมายบังคับของศาล

โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลย และให้จำเลยรื้อถอนสิ่งปลูกสร้างออกไปจากนาของโจทก์ โดยว่าจำเลยไม่ชำระค่าเช่า จำเลยต่อสู้กรรมสิทธิ์ ศาลชั้นต้นพิพากษาขับไล่จำเลยพร้อมทั้งให้รื้อถอนสิ่งปลูกสร้างออกจากที่พิพาท คดีถึงที่สุดเพียงศาลชั้นต้น ในระหว่างการ บังคับคดี จำเลยยื่นคำร้องขอให้จำเลยได้ครอบครองรักษาข้าวในนา จนกว่าจะเก็บเกี่ยวไปเสร็จ โดยขอคิดค่าเช่าให้โจทก์ 1,000 บาท ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 571 ศาลชั้นต้นสั่งว่า คดีถึงที่สุดแล้ว จำเลยมีหน้าที่ต้องปฏิบัติตามคำบังคับและหมายบังคับ จะขัดคำบังคับตามคำพิพากษานั้นไม่ได้ จึงไม่อนุญาต จำเลยอุทธรณ์คำสั่ง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า เรื่องนี้เป็นเรื่องที่จำเลยไม่ปฏิบัติตามหมายบังคับของศาลซึ่งได้สั่งบังคับจำเลยตามคำพิพากษายังไม่มีเหตุที่จะสั่งเปลี่ยนแปลงแก้ไขคำสั่งของศาลล่าง จึงให้ยกฎีกาจำเลยเสีย ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1718/2493 นางหรั่ง (หรั่งออร์) โดยนางเอิบ ทังสุบุตร โจทก์ ผู้รับมอบอำนาจทั่วไป โจทก์ นายโก๊ะ วรรณี ที่ 1 นางแมะ วรรณี ที่ 2 จำเลย ป.พ.พ. ม. 571 ป.วิ.พ. ม. 271 , ม. 231 , ม. 292