ฎีกาที่ 1251/2492
ข้อมูลจากแหล่งทางการของศาลฎีกา
คำพิพากษาฎีกานี้นำเข้าจาก เว็บไซต์ศาลฎีกา เพื่อใช้ตรวจค้นในระบบ local ควรตรวจสอบต้นฉบับจากแหล่งทางการก่อนนำไปอ้างอิง
กฎหมายที่อ้างถึง
ย่อสั้น
ฟ้องโจทก์กล่าวว่า จำเลยเป็นผู้ขับรถรางไปในถนนหลวงโดยความ ประมาท ปราศจากความระมัดระวังอันควรเป็นวิสัยของปกติชน เป็นเหตุให้รถรางคันที่จำเลยขับชนท้ายรถโดยสารประจำทางเสียหาย ดังนี้ ย่อมเป็นฟ้องที่บรรยายเหตุแห่งการ ประมาท ของจำเลยไว้เพียงพอ โดยเฉพาะข้อที่ว่า จำเลยขับรถด้วยความ ประมาท เป็นเหตุให้รถจำเลยชนท้ายรถประจำทางเสียหาย
ย่อยาว
โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยทำการด้วยความ ประมาท ปราศจากความระมัดระวังอันควรเป็นวิสัยของปกติชนและฝ่าฝืนกฎหมาย กล่าวคือ จำเลยเป็นผู้ขับรถรางไปในถนนหลวง โดยความ ประมาท ปราศจากความระมัดระวังอันเป็นวิสัยของปกติชน อันเป็นเหตุให้รถรางคันที่จำเลยขับ ชนท้ายรถโดยสารประจำทางชวนะฟาร์มได้รับความเสียหาย ขอให้ลงโทษ จำเลยให้การปฏิเสธ ศาลชั้นต้นสั่งงดสืบพยานแล้ววินิจฉัยว่า ฟ้องไม่บรรยายข้อเท็จจริงพอสมควรเท่าที่จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดี พิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ฟ้องโจทก์กล่าวถึงการกระทำที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิดเพียงพอตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายแล้ว พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้สืบพยาน พิจารณาใหม่ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องโจทก์ได้บรรยายเหตุแห่งการ ประมาท ของจำเลยไว้เพียงพอตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158 แล้วกล่าวโดยเฉพาะข้อที่ว่าจำเลยขับรถด้วยความ ประมาท เป็นเหตุให้จำเลยชนท้ายรถประจำทางเสียหาย พิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1251/2492 อัยการกรมอัยการ โจทก์ นายหนู วัดอ่อน จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 43 ป.วิ.อ. ม. 158 พ.ร.บ.จราจรทางบก พ.ศ.2477 พ.ร.บ.จราจรทางบก (ฉบับที่ 3) พ.ศ.2481