ฎีกาที่ 851/2492

ในคดี ฉ้อโกง โจทก์กล่าวหาว่าจำเลยกระทำผิดในวันที่ 8 มีนาคม 2489 เวลากลางคืน ทางพิจารณาปรากฏว่า ได้มีการส่งมอบยางกันในวันที่ 9 มีนาคม 2489 เวลากลางวัน แต่ตามคำพยานปรากฏว่าการกระทำผิดเริ่มตั้งแต่วันที่ 8 มีนาคม 2489 เวลากลางคืน แม้การมอบทรัพย์จะทำในวันรุ่งขึ้นก็ดี ก็เป็นการกระทำเกี่ยวเนื่องติดต่อกันในระยะเวลาอันใกล้ชิด ยังไม่พอถือว่าข้อเท็จจริงในทางพิจารณาต่างกับข้อเท็จจริงที่กล่าวในฟ้อง

โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 63,118, 127, 304 กลับคืนหรือใช้ราคาทรัพย์ จำเลยให้การปฏิเสธศาลทหารกรุงเทพฯ ลงโทษจำคุกจำเลยคนละ 3 ปีตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 304 และให้ใช้ราคาทรัพย์ ศาลทหารกลาง พิพากษากลับให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์กล่าวหาว่า จำเลยกระทำผิดในวันที่ 8 มีนาคม 2489 เวลากลางคืน ทางพิจารณาปรากฏว่า ได้มีการส่งมอบยางกันในวันที่ 9 มีนาคม 2489 เวลากลางวัน แต่ตามคำพยานปรากฏว่าการกระทำผิดเริ่มตั้งแต่วันที่ 8 มีนาคม 2489 เวลากลางคืน แม้การมอบทรัพย์จะทำในวันรุ่งขึ้นก็ดี ก็เป็นการกระทำเกี่ยวเนื่องติดต่อกันในระยะเวลาอันใกล้ชิด ยังไม่พอถือว่า ข้อเท็จจริงในทางพิจารณาต่างกับข้อเท็จจริงที่กล่าวในฟ้อง ส่วนข้อเท็จจริงพยานโจทก์ ยังฟังลงโทษจำเลยไม่ได้ พิพากษายืนตามศาลทหารกลาง ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 851/2492 อัยการศาลทหารกรุงเทพฯ โจทก์ เรืออากาศตรีอรุณ ธนะพัฒน์ ที่ 1 พันจ่าอากาศตรีอาวุธ อุดมวิเชียร ที่ 2 จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 304 ป.วิ.อ. ม. 192 วรรคสอง