ฎีกาที่ 453/2491

ในคดี ละเมิด โจทก์ฟ้องกล่าวว่า เพิ่งทราบการ ละเมิด หลังจากผู้ทำ ละเมิด วายชนม์ เมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2488 โจทก์ฟ้องคดีเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2489 ซึ่งอยู่ภายในกำหนด 1 ปี ดังนี้ แม้จำเลยจะให้การตัดฟ้องว่า โจทก์ฟ้องคดีเกิน 1 ปี ก็ตามศาลก็จำต้องพิจารณาข้อเท็จจริงต่อไป เพราะข้อที่โจทก์รู้ถึงการ ละเมิด วันใดยังเป็นข้อเท็จจริงที่จะต้องสืบ

โจทก์ฟ้องจำเลยในฐาน ละเมิด จำเลยให้การต่อสู้และตัดฟ้องว่า โจทก์ฟ้องคดีเกิน 1 ปีขาดอายุความตามมาตรา 448 ยื่นคำร้องขอให้ศาลสั่ง ศาลชั้นต้นสั่งว่า โจทก์รู้ถึงการ ละเมิด วันใดยังเป็นข้อเท็จจริงที่จะต้องนำสืบเมื่อยังไม่นำสืบ คดีจะขาดอายุความหรือไม่รู้ไม่ได้ ให้ยกคำร้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์กล่าวในฟ้องว่า เพิ่งทราบการ ละเมิด หลังจากนายวิชิตวายชนม์ เมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2488 โจทก์ฟ้องคดีเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2489 ซึ่งอยู่ในกำหนด 1 ปี จึงเป็นข้อเท็จจริงที่จะต้องพิจารณาต่อไป จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 453/2491 บริษัทอุบลจังหวัดพาณิชย์ จำกัด โดยพระสุริสัตย์ พระนรราชจำนงค์ นายไชยยันต์ หิรัญบุรณะ กรรมการ โจทก์ นางตุ่น โกศัลยวิตร กับพวก จำเลย ป.พ.พ. ม. 448