ฎีกาที่ 931/2490

พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน คุ้มครองแต่เฉพาะผู้เช่าในวันใช้ พ.ร.บ.นั้น เป็นต้นมา สัญญาเช่าระงับลงแล้วก่อนใช้พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน 2489 แต่ผู้เช่าไม่ยอมส่งทรัพย์ที่เช่าคืน คงอยู่ต่อมาจนใช้พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน 2489 แล้ว ผู้เช่าก็ไม่ได้รับความคุ้มครองตามพ.ร.บ.ฉบับใหม่ เพราะยึดถือทรัพย์สินนั้นไว้โดยมิชอบ เป็นการ ละเมิด สิทธิ จึงไม่อยู่ในฐานะผู้เช่าต่อไป

โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากที่เช่าของโจทก์ ซึ่งเช่ากันเกินกว่าตารางวาละ 10 สตางค์ ต่อเดือน โดยอ้างว่าได้บอกเลิกสัญญาเช่าแล้ว จำเลยไม่ยอมออก ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ขับไล่ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า เมื่อสัญญาเช่าระงับแล้วจำเลยมีหน้าที่ส่งมอบทรัพย์สินที่เช่าคืน ถ้าไม่ยอมคืน ก็เป็นการยึดถือทรัพย์สินของผู้อื่นไว้โดยมิชอบด้วยกฎหมาย ได้ชื่อว่าเป็นผู้ ละเมิด ไม่ใช่ผู้เช่าต่อไป จึงไม่ได้รับความคุ้มครองจากพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน 2489 ซึ่งได้ออกใช้ภายหลังจึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 931/2490 พระเจ้าวรวงศ์เธอพระองค์เจ้าจุลจักรพงศ์ โดยนายสถิตย์ โจทก์ นิยมศิลป์ ผู้รับมอบอำนาจ โจทก์ นางทองคำ จุตะโกวิทย์ จำเลย พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 ป.พ.พ. ม. 566