ฎีกาที่ 830/2490

ศาลอุทธรณ์สั่งไม่ทุเลาการ บังคับคดี คู่ความย่อมฎีกาคัดค้านคำสั่งนั้นได้ ศาลชั้นต้นพิพากษาขับไล่จำเลยและบริวารออกจากสถานที่เช่า ผู้ร้องก็ถูกบังคับให้ออกด้วย ในฐานะเป็นบริวารจำเลย ผู้ร้องยื่นคำร้องขอทุเลาการ บังคับคดี ไว้ระหว่างอุทธรณ์ โดยอ้างว่าผู้ร้องเป็นผู้เช่าช่วง มิใช่บริวารจำเลยมีเอกสารประกอบข้ออ้างและปรากฏว่า ในสัญญาเช่าระหว่างโจทก์จำเลย มีข้อความอนุญาตให้ผู้เช่าให้เช่าช่วงได้ ดังนี้ นับว่าคดีมีเหตุที่สมควรทุเลาการ บังคับคดี ไว้ในระหว่างอุทธรณ์

ผู้ร้องฎีกาคำสั่งศาลอุทธรณ์ ซึ่งสั่งไม่ทุเลาการ บังคับคดี ศาลฎีกาเห็นว่า ตามสัญญาเช่าระหว่างโจทก์จำเลยข้อ 5 มีข้อความว่า "ผู้ให้เช่ายอมให้ผู้เช่าให้ผู้อื่นเช่าช่วงได้ แต่ผู้เช่าช่วงต้องปฏิบัติตามสัญญานี้" ผู้ร้องเถียงว่า ผู้ร้องเป็นผู้เช่าช่วงมิได้เป็นบริวารจำเลย และมีเอกสารประกอบ ซึ่งถ้าฟังได้ คำพิพากษาศาลแพ่ง (ซึ่งขับไล่จำเลยและบริวาร) ก็ย่อมไม่มีผลถึงผู้ร้องดังนี้นับว่าคดีมีเหตุสมควรทุเลาการ บังคับคดี ไว้ จึงมีคำสั่งยกคำสั่งศาลอุทธรณ์ และให้ทุเลาการ บังคับคดี ไว้ในระหว่างอุทธรณ์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 830/2490 พระยาศรีวิกรมมาฑิตย์ โจทก์ ร.ต.ท.สุริยน ไรวา จำเลย คุณหญิงพงาดุลยธรรมธาดา ผู้ร้อง ป.วิ.พ. ม. 148 , ม. 231 , ม. 228