ฎีกาที่ 390/2489
ข้อมูลจากแหล่งทางการของศาลฎีกา
คำพิพากษาฎีกานี้นำเข้าจาก เว็บไซต์ศาลฎีกา เพื่อใช้ตรวจค้นในระบบ local ควรตรวจสอบต้นฉบับจากแหล่งทางการก่อนนำไปอ้างอิง
ย่อสั้น
จงใจแจ้งความเท็จต่อเจ้าพนักงานทำให้เขาต้องถูกกักขังนั้นเป็นการ ละเมิด ต้องใช้ค่าสินไหมทดแทน
ย่อยาว
คดีนี้ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษาห้ามไม่ให้จำเลยเข้าไปหรือจอดเรือที่ท่าและที่ดินรายพิพาท และให้จำเลยที่ 1 ใช้ค่าสินไหมทดแทนในการที่โจทก์ต้องถูกเจ้าพนักงานสอบสวนกักขังโดยจำเลยไปร้องเรียนเท็จหาว่าโจทก์กระทำผิดทางอาญาให้แก่โจทก์ด้วย จำเลยอุทธรณ์และฎีกาในปัญหาเรื่องค่าสินไหมทดแทนที่ศาลชั้นต้นชี้ขาดนี้ต่อมา ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อที่จำเลยฎีกาว่าจำเลยไม่มีความผิดอย่างใด เหตุใดศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์จึงพิพากษาให้ใช้ค่าสินไหมทดแทนนั้น ศาลฎีกาเห็นว่า คดีนี้มีเหตุผลและหลักฐานน่าเชื่อว่าจำเลยที่ 1 จงใจแจ้งความเท็จต่อเจ้าพนักงาน เป็นเหตุให้เจ้าพนักงานจับโจทก์ไปกักขังสอบสวน เป็นการ ละเมิด ต่อโจทก์ ชอบที่จะต้องให้ค่าสินไหมทดแทนให้แก่โจทก์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 420 จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 390/2489 นายสิงห์ โลหกุล โจทก์ นายลิ่มฮกเซ่ง กุลวาณิชย์ กับพวก จำเลย ป.พ.พ. ม. 420