ฎีกาที่ 682/2488

ฟ้องเรียกค่าเสียหายฐานละเมิดเนื่องจากการยึดทรัพย์ก่อนคำพิพากษาต้องบรรยายฟ้องให้เข้าลักษณะที่บัญญัติไว้ใน ป.ว.พ.มาตรา 263 (1) มิฉะนั้นเป็นฟ้องที่ไม่สมบูรณ์ อันควรรับไว้พิจารณา (อ้างฎีกาที่ 488/2488)

โจทก์ฟ้องว่า เนื่องจากคดีแพ่งดำที่ 47/86 ซึ่งจำเลยเป็นโจทก์ฟ้องว่าโจทก์ผิดสัญญาไม่ส่งข้าวเปลือกให้จำเลยตามสัญญา จำเลยได้นำเจ้าพนักงานยึดจักรเย็บผ้าสองคัน ซึ่งโจทก์เช่ามาจากผู้อื่น ศาลได้พิพากษายกฟ้องของจำเลยในคดีนั้น และสั่งคืนจักร์ที่จำเลยนำยึดมา การกระทำของจำเลยทำให้โจทก์เสียหารวม 714 บาท จำเลยไม่ยอมชดใช้จึงขอให้ศาลบังคับ ศาลจังหวัดอุดรธานีสั่งว่า โจทก์ไม่ได้บรรยายว่าจำเลยกระทำโดยจงใจหรือ ประมาท เลินเล่อจำเลยจึงไม่ต้องรับผิดฐานละเมิด ให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ฟ้องของโจทก์สมบูรณ์ตาม ป.ว.พ.มาตรา 172 วรรค 2 แล้ว พิพากษายก ให้ศาลชั้นต้นรับฟ้องโจทก์ไว้พิจารณา จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์หาว่าจำเลยละเมิดการที่จำเลยจะต้องรับผิดในกรณีเช่นนี้ จะต้องเข้าลักษณะตาม ป.ว.พ.มาตรา 263 (1) คือต้องปรากฎว่า ศาลมีคำสั่งโดยมีความเห็นลงไปว่า สิทธิเรียกร้องของผู้ขอมีเหตุผลอันสมควรโดยความผิดหรือเลินเล่อของผู้ขอ ฉะนั้นโจทก์จึงจำต้องกล่าวความข้อนี้ให้ปรากฎในคำร้อง เพราะเป็นข้ออ้างที่อาศัยเป็นหลักแห่งข้อหาของโจทก์ตาม ป.ว.พ.มาตรา 172 เมื่อโจทก์มิได้บรรยายไว้ก็เป็นฟ้องที่ไม่สมบูรณ์ พิพากษากลับให้ยกยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 682/2488 นายสมบูรณ์ โจทก์ นายเจริญ จำเลย ป.วิ.พ. ม. 172