ฎีกาที่ 673/2488

จำเลยไปลักทรัพย์ เจ้าทรัพย์รู้ตัวเข้าจับ จำเลยวิ่งหนีและได้ทำร้ายเจ้าทรัพย์เพื่อหลบหนีให้พ้นอาญา แม้จะทำการลักทรัพย์ไม่สำเร็จ จำเลยก็ต้องมีความผิดฐานชิงทรัพย์ อ้างฎีกาที่ 541/81

คดีได้ความว่า จำเลยมีปืนและมีดตัดฝาเร้าไก่ แล้วใช้มือล้วงเข้าไปเพื่อจะลักไก่ เจ้าทรัพย์กับพวกรู้ตัวจะเข้าจับ จำเลยใช้ปืนตีเจ้าทรัพย์บาดเจ็บเพื่อหลบหนีให้พ้นอาญา แต่เอาไก่ไปไม่ได้ ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยฐานพยายามชิงทรัพย์ตาม ม.300,60 ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยได้กระทำผิดเพียงฐานพยายามลักทรัพย์ เมื่อจำเลยได้วิ่งหนีไปแล้ว แม้จะได้ทำร้ายเจ้าทรัพย์เพื่อหลีกเลี่ยงให้พ้นอาญาก็ดี ก็ไม่ต้องด้วยมาตรา 248 เพราะไม่ใช่เป็นความผิดฐานลักทรัพย์สำเร็จ พิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลย 2 กะทงคือ ฐานพยายามลักทรัพย์ และฐานทำร้ายร่างกาย จำเลยฎีกาขอให้ลงโทษฐานพยายามชิงทรัพย์ ศาลฎีกาเห็นว่า ตาม ก.ม.ลักษณะอาญา ม.248 ได้ใช้ถ้อยคำว่า "ผู้ใดได้ลักทรัพย์ด้วยใช้กำลังทำร้ายฯ เพื่อเหตุอย่างใดอย่างหนึ่ง" ประกอบกับในข้อ 5 แห่งมาตรานี้ว่า "เพื่อจะหลีกเลี่ยงให้พ้นอาญา สำหรับความผิดนั้น มีผิดฐานชิงทรัพย์" ฯลฯ พิจารณาฉะเพาะมาตรานี้ ก็อาจเข้าใจไปอย่างคำวินิจฉัยของศาลอุทธรณ์ได้ แต่ถ้าพิจารณามาตรา 60 ซึ่งบัญญัติเรื่องตามผิดฐานพยายามกระทำผิดประกอบเข้าด้วยแล้ว จำเลยต้องมีความผิดฐานพยายามชิงทรัพย์ จึงพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ บังคับคดี ตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 673/2488 อัยยการพิศณุโลก โจทก์ นายยอด อยู่คง จำเลย ป.อ. ม. 254 , ม. 288 , ม. 298 , ม. 60