ฎีกาที่ 273/2487

การที่ปลัดอำเพอไว้ไจไห้สารวัดอาสาซึ่งเคยเปนผู้ไปรับสลากกินแบ่งจากคณะกรมการจังหวัดมาจำหน่ายไปเบิกสลากกินแบ่งเพื่อมาจำหน่ายตามเคย แล้วสารวัดสึกสายักยอกเงินค่าจำหน่ายสลากเปนประโยชน์ส่วนตัวเสียเช่นนี้ ปลัดอำเภอไม่มีความรับผิดร่วมกับสารวัดสึกสาได้หา+ไป. การที่ปลัดอำเพอเซ็นชื่อไนการเบิกสลากกินแบ่งจากคนะกรมการจังหวัดเปนการกะทำไปไนหน้าที่ราชการไนถานเปรคนะกรมการอำเพอ เมื่อนายอำเพอไม่ได้รู้เห็นและไม่ได้ไห้อนุมัติปลัดอำเพอเซ็นชื่อแทนนายอำเพอไม่มีความรับผิด การกะทำขอปลัดอำเพอไนเรื่องมอบไห้สารวัดสึกสาไปรับสลากกินแบ่งจากคนะกรมการจังหวัดมาจำหน่ายเปนการกะทำไนหน้าที่ราชการปลัดอำเพอและสารวัดสึกสาต่างเปนข้าราชการปติบัติหน้าที่ราชการ+ไม่ไช่เปนเรื่องตัวการตัวแทน.

คดีได้ความว่าจำเลยที่ 1 เปนสารวัดสึกสา จำเลยที่ 2 เปนปลัดอำเพอ จำเลยที่ 3 เปนนายอำเพอ อำเพอเมืองฉะเชิงเซา จำเลยที่ 2 มีหนังสือไนนามคนะกรมการอำเพอมอบไห้จำเลยที่ 1 ไปรับสลากกินแบ่งรัถบาลงวดเดือนกรกดาคม และ สิงหาคม 2484 รวม 540 ฉบับ เพื่อจำหน่ายโดยตามทางพิจารนาได้ความว่าสลากกินแบ่งไนส่วนภูมิภาคสรรพากรเปนเจ้าหน้าที่หยู่ไนความอำนวนการคนะกรมการจังหวัด เมื่อรับสลากกินแบ่งมาแล้ว จังหวัดบอกไปยังแผนกราชการต่าง ๆ ไห้รับไปจำหน่าย จำเลยที่ 1 รับสลากกินแบ่งมาแล้วไม่ได้มอบไห้อำเพอกลับจำหน่ายสลาก 5500 ฉบับ (โดยหนังสือที่มอบไห้ไปรับถูกแก้ไขเติมเลข ฯ) แล้วยักยอดเอาเงินหลบหนีไป จำเลยที่ 1 ขาดนัด สาลชั้นต้นพิพากสาไห้จำเลยทั้งสารร่วมกับไช้ค่าสลากกินแบ่ง 5500 บาท จำเลยที่ 2-3 อุธรน์ สาลอุธรน์พิพากสาไห้ยกฟ้องสำหรับจำเลยที่ 2-3 โจทดีกา สาลดีกาเห็นว่าคดีได้ความชัดว่า กิจการที่จำเลยที่ 2 กะทำไนเรื่องสลากกินแบ่งเปนการกะทำไนหน้าที่ราชการหาไช่เปนการกะทำส่วนตัวไม่ จำเลยที่ 1 ไปรับสลากกินแบ่งไบเบื้องต้นก็กะทำไนหน้าที่ราชการโดยจำเลยที่ 2 ไช้ไป แต่ไนตอนหลังได้ทุจริตยักยอกเอาเงินที่ขายสลากกินแบ่งไปเสีย จำเลยที่ 1-2 ต่างเปนข้าราชการและปติบัติราชการไนเรื่องสลากกินแบ่งนี้ เพราะฉะนั้นจำเลยที่ 1-2 จึงไม่ได้หยู่ไนถานะตัวการตัวแทนแต่หย่างได คดีไม่ได้ความว่าจำเลยที่ 3 ได้รู้เห็นไนการเบิกสลากกินแบ่งและไม่ได้ไห้อนุมัติจำเลยที่ 2 เซ็นชื่อแทนไนการไปเบิกสลากกินแบ่ง หากแต่จำเลยที่ 2 กะทำไปไนหน้าที่ราชการไนถานะเปนกรมการอำเพอผู้หนึ่ง ทางจังหวัดก็เช่นเดียวกันไนการจ่ายสลากกินแบ่งมาก็จ่ายไห้หน่วยราชการหน่วยหนึ่งคือคนะกรมการอำเพอ ไนการปติบัติราชการโจทหรือไม่ได้ความว่าจำเลยที่ 2ได้ ประมาท เลิมเล่อหรือได้ละเมิดหรือจงไจให้ลองสลากกินแบ่งเสียหายแต่หย่างใด จำเลยที่ 2 ไว้ไจไห้จำเลยที่ 1 ไปเบิกสลากกินแบ่งก็เพราะจำเลยที่ 1 เปนสารวัดสึกสา และแต่ก่อนจำเลยที่ 1 ก็เคยรับสลากกินแบ่งมาไม่เคยเกิดเรื่อง เพิ่งจะมาเกิดการทุจริตคราวที่โจทฟ้งอนี้ เห็นว่าโจทสืบที่จะไห้จำเลยที่ 2 ที่ 3 รับผิดชอบตามกดหมายไม่ได้เลย จึงพิพากสายืนตามสาลอุธรน์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 273/2487 คนะกรมการจังหวัดฉะเชิงเซา โจทก์ นายเฉลียว นายไทย นายประจันต์ จำเลย ป.พ.พ. ม. 425 , ม. 820 พ.ร.บ.ระเบียบข้าราชการพลเรือน พ.ศ.2485