ฎีกาที่ 915/2487

ฟ้องว่าจำเลยจำหน่ายบุหรี่โดยไม่ได้รับอนุญาตและเกินราคาที่อธิบดีกรมสรรพสามิตกำหนดดังนี้ คดีไม่เปนความผิดตาม พ.ร.บ.ยาสูบ มาตรา 19 และ 40 เพราะไม่ได้ระบุว่าจำเลยเปนผู้จำหน่ายยาสูบ

โจทฟ้องว่า จำเลยสมคบกันจำหน่ายบุหรี่ตราพระจันทโดยไม่ได้รับอนุญาตและเกินราคาที่อธิบดีกรมสรรพาามิตกำหนดและเอาบุหรี่อื่นมาหลอกขายเปนบุหรี่ตราพระจันทด้วย ขอไห้ลงโทส สาลชั้นต้นลงโทสจำเลยตาม พ.ร.บ.ยาสูบ พ.ส.2486 มาตรา 39,40. ถานขายบุหรี่โดยไม่ได้รับอนุญาตและเกินราคาที่กำหนด ไห้ยกข้อหาถาน ฉ้อโกง โจทอุธรน์ขอไห้ลงโทสถาน ฉ้อโกง ด้วย สาลอุธรน์เห็นว่าอุธรน์โจทฟังไม่ขึ้น แต่เห็นว่าสาลชั้นต้นลงโทสจำเลยตามมาตรา 40 ด้วยไม่ชอบ เพราะจำเลยมิไช่คนที่ได้รับอนุญาตไห้จำหน่ายยาสูบ จึงไห้ตัดบทมาตรา 40 ออกเสียนอกนั้นยืน โจทดีกาว่าจำเลยมีผิดตามมาตรา 40 ด้วย สาลดีกาวินิฉัยว่า โจทมิได้บันยายฟ้องว่าจำเลยเปนผู้ทำการจำหน่ายยาสูบ จึงไม่มีทางยกมาตรา 19 และ 40 แห่ง พ.ร.บ.ยาสูบมาพิจารนา จึงพิพากสายืนตามสาลอุธรน์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 915/2487 อัยการพัทลุง โจท นายอิน กาลมิตร นายาสื่อ ไชงาม จำเลย พ.ร.บ.ยาสูบ พ.ศ.2486 ม. 19ล40 ป.วิ.อ. ม. 158 (5)