ฎีกาที่ 872/2486

รับทรัพย์ของเขาเพื่อเอาไปขาย ไม่ไช่เปนสัญญาฝากทรัพย์และไม่ไช่ตัวแทนค้าต่างจะยกอายุความเรื่องฝากทรัพย์มาไช้บังคับไม่ได้.

ข้อเท็ดจิงไนคดีนี้ฟังได้ว่าจำเลยรับเครื่องเงินตามที่โจทฟ้องจาก+เพื่อเอาไปขายและทำหนังสือไห้ไว้แล้วไม่ส่งคืนของที่รับไป โจทจึงฟ้องเรียก สาลชั้นต้นและสาลอุธรน์พิพากสาต้องกัน ไห้จำเลยคืนสิ่งของที่โจทฟ้องถ้าไม่สามารถคืนก็ไห้ไช้ราคา จำเลยดีกาว่า สัญญาที่โจทยกขึ้นฟ้องเปนสัญญาฝากทรัพย์ โจทฟ้องเรียกราคาทรัพย์เปนการฟ้องเรียกค่าสินไหมทดแทน ฟ้องโจทย่อมขาดอายุความตามป.พ.พ.ม. 671 สาลดีกาเห็นว่าตาม ป.พ.พ. 657 สัญญาฝากทรัพย์หมายความฉเพาะสัญญาซึ่งผู้รับทรัพย์ไว้ตกลงจะเก็บรักสาทรัพย์ไว้ไนอารักขาของตน แต่คดีนี้ จำเลยรับทรัพย์ของโจทเพื่อเอกไปขายสัญญาระหว่างโจทจำเลยจึงไม่เปนสัญญาฝากทรัพย์ จำเลยดีกาว่า จำเลยเปนตัวแทนค้าต่างของโจทตาม ป.พ.พ.ม. 542 ไห้ไช้ลักสนะฝากทรัพย์มา บังคับคดี นี้โดยอนุโลม โจทต้องฟ้องพายไนอายุความ 6 เดือน สาลดีกาเห็นว่าเอกสารที่โจทฟ้องไม่สแดงว่าเปนสัญญาตัวแทนค้าต่างจึงพิพากสายืนตามสาลล่างทั้งสอง. ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 872/2486 นายลอง แซ่เลี้ยว โจท นายเซซก แซ่เอี้ยว จำเลย ป.พ.พ. ม. 671 , ม. 657 , ม. 842 , ม. 165 (1)