ฎีกาที่ 714/2486

สาลชั้นต้นตัดสินลงโทสจำเลยทั้งสามคน + สาลอุธรน์แก้ว่าจำเลยที่ 3 ไม่ได้สมคบกับจำเลยทั้งสองแม้จะมิได้อุธรน์ก็เปนเหตุไนลักสนะคดี จึงไห้ปล่อยจำเลยที่ 3 สาลดีกาวินิฉัยว่าได้มีการกะทำผิดเกิดขึ้นจิง จำเลยที่ 3 จะได้สมคบกับพวกกะทำผิดหรือไม่เปนปัญหาส่วนตัวของจำเลยที่ 3 หาได้เปนเหตุไนลักสนะคดีแต่หย่างไดไม่.

คดีนี้สาลชั้นต้นพิพากสาว่า จำเลยทั้งสามมีความผิดตามกดหมายลักสนะอาญามาตรา 297 จำคุกจำเลยที่ 1 เก้าเดือน จำเลยที่ 2 หนึ่งปี หกเดือน จำเลยที่ 3 หนึ่งปี สองเดือน จำเลยที่ 2 อุธรน์ สาลอุธรน์พิพากสาแก้ว่าจำเลยที่ 1-2 มีความผิดต้องด้วยมาตรา 293 คงลงโทสเท่าสาลชั้นต้น ส่วนจำเลยที่ 3 แม้จะมิได้อุธรน์ เมื่อปรากตว่าจำเลยไม่ได้สมคบกับจำเลยอื่น สาลก็ต้องวินิฉัยจึงไห้ปล่อยจำเลยที่ 3 ไป โจทดีกา สาลดีกาวินิฉัยว่า เมื่อสาลล่างทั้งสองไม่เห็นตรงกันไนข้อเท็ดจิงว่าจำเลยที่ 3 ได้สมคบกับจำเลยที่ 1-2 เมื่อจำเลยที่ 3 ไม่ได้อุธรน์ขึ้นมาก็เท่ากับยอมรับว่าได้สมคบกับพวกลักทรัพย์เขาจิง จึงเปนเหตุส่วนตัวจำเลยที่ 3 ว่าได้ไปลักกับพวกลักทรัพย์เขาจิง จึงเปนเหตุส่วนตัวจำเลยที่ 3 ว่าได้ไปลักกับพวกจิง หาเปนลักสนะคดีไม่ เพราะเหตุการน์ลักทรัพย์ได้เกิดมีขึ้นจิง จึงพิพากสาแก้ว่าจำเลยที่ 3 มีความผิดตามมาตรา 293 ไห้ บังคับคดี ลงโทสจำเลยตามคำพิพากสาสาลชั้นต้น ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 714/2486 อัยการพิจิตร โจทก์ นายบุญทัน นายที นายคำ จำเลย ป.อ. ม. 293 , ม. 297 ป.วิ.อ. ม. 213