ฎีกาที่ 833/2485

ฟ้องขอให้ลงโทษตาม พ.ร.บ.กักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย พ.ศ.2479 ต้องฟ้องภายใน 1 ปีนับแต่วันคำพิพากษาครั้งหลังถึงที่สุด

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่มีสันดานเป็นผู้ร้ายโดยเคยได้รับโทษจำคุกมาแล้วมากกว่า 2 ครั้งซึ่งมิใช่ความผิดฐานลหุโทษหรือ ประมาท แล้วจำเลยมาทำผิดฐานลักทรัพย์อันเป็นเหตุร้ายขึ้นอีก ถูกศาลพิพากษาจำคุก 6 เดือน คดีถีงที่สุดแล้ว ขอให้ลงโทษฐานกักกัน จำเลยให้การรับสารภาพ ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า คดีโจทก์ขาดอายุความตามมาตรา 78 (4) พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าคดีโจทก์ยังไม่ขาดอายุความฟ้องร้อง จึงพิพากษากลับให้ส่งตัวจำเลยไปกักกันมีกำหนด 3 ปีตามพระราชบัญญัติกักกันผู้มีสันดานเป็นผู้ร้าย พ.ศ.2479 มาตรา 8,9 จำเลยฎีกา ศาลฎีกาพร้อมกันประชุมเห็นว่า อายุความคดีนี้เริ่มแต่วันคำพิพากษาครั้งหลังถึงที่สุด กล่าวคือวันที่ 22 พฤษภาคม 2483 โจทย์ฟ้องคดีนี้เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม 2484 เป็นการเกินกำหนดระยะเวลา 1 ปีตามกฎหมายลักษณอาญามาตรา 78 ข้อ 4 เพราะความผิดกักกันเป็นความผิดต้องระวางโทษอย่างอื่น นอกจากที่บัญญัติไว้ในข้อ 1-2-3 แห่งมาตราเดียวกันนี้ จึงพิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 833/2485 อัยการสุพรรรบุรี โจทก์ นักโทษชายชั้ว หงส์โต จำเลย ป.อ. ม. 78 (4) ป.วิ.อ. ม. 159 , ม. 163