ฎีกาที่ 923/2485

ซื้อขายเรือนเพื่อรื้อถอนไปไม่จำต้องจดทเบียน อ้างดีกาที่ 169/2478 แม้จะได้ความว่าเรือนรายพิพาทเปนของจำเลย แต่จำเลยยอมไห้ผู้อื่นขายโดยจำเลยรู้หยู่ด้วยความเต็มไจและผู้ซื้อก็ซื้อโดยความสุจริต ผู้ซื้อย่อมได้กัมสิทธิ์ไนทรัพย์นั้น

ผู้ร้องร้องขัดทรัพย์เรือนตามบัญชีขายทอดตลาดหมายเลข 1 ซึ่งผู้ร้องอ้างว่าได้ซื้อไว้จากนายเขียนนางจัน ฝ่ายโจทแก้ว่าทรัพย์รายนี้เดิมเปนของนายขาวนางมาบิดามารดานางปิ่นจำเลย ตกได้แก่นางปิ่นนางจัน ๆ และผู้ร้องสมคบกันจะ ฉ้อโกง โจทขอไห้ยกคำร้อง สาลชั้นต้นพิจารนาแล้วสั่งยกคำร้อง ผู้ร้องอุธรน์ สาลอุธรน์พิพากสากลับคำสั่งสาลชั้นต้นไห้ถอนการยึด โจทดีกา สาลดีกาเห็นว่าการซื้อขายเรือนระหว่างผู้ร้องกับนายเขียนนางจัน ไม่จำต้องจดทะเบียนตามประมวนกดหมายแพ่งและพานิชย์มาตรา 456 เพราะได้ความว่าซื้อเพื่อรื้อถอนไปดังสาลดีกาได้เคยวินิฉัยไว้เปนบันทัดถานไนคำพิพากสาดีกาที่ 169/2478 ส่วนข้อที่ว่าเรือนเปนของจำเลยนายเขียนนางจันไม่มีอำนาดขายนั้น ก็ได้ความว่าขณะทำสัญญาซื้อขายจำเลยได้หยู่รู้เห็นและกล่าวรับรองว่าไม่ไช่ของจำเลย จำเลยไม่เกี่ยวข้อง ทั้งนายบุณธัมจำเลยก็ได้ลงนามเปนพยานไนสัญญาซื้อขายด้วย เปนการสแดงไห้เห็นว่า แม้เรือนจะเปนของจำเลย ๆ ก็ยินยอมไห้นายเขียนนางจันขาย ผู้ร้องซึ่งเปนผู้ซื้อโดยสุจริตจึงควนได้กัมสิทธิ์ พิพากสายืนตามสาลอุธรน์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 923/2485 นางพัน นาคเถื่อน โจทก์ นายบุณธัมที่ 1 ,นางปิ่นที่ 2 จำเลย นายหลาบ มลิทอง ผู้ร้องขัดทรัพย์ ป.พ.พ. ม. 456 , ม. 797 , ม. 821.