ฎีกาที่ 796/2485

การที่เซ็นชื่อบุคคลอื่นลงไปในหนังสือสำคัญนั้น แม้ชื่อนั้นจะปรากฏว่าไม่มีตัวจริงเมื่อจำเลยเจตนาแสดงให้เห็นว่ามีตัวจริง ก็เป็นผิดฐานปลอมหนังสือ

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันกระทำผิด คือจำเลยที่ 1 เซ็นชื่อนายไป นายสี นายยา นายพิม เพิ่มเติมลงในบัญชีแรงงานประจำวันและบัญชีจ่ายค่าจ้างรายวันคนงานบำรุงทางอันเป็นหนังสือสำคัญในราชการ เพื่อประสงค์จะให้คนอื่นปลอมตัวเข้ามารับสมอ้างรับเงินค่าจ้าง ฉ้อโกง ค่าจ้างของกรมโยธาเทศบาลไปเป็นประโยชน์ของตน และจำเลยสมคบกันใช้อุบายเสี้ยมสอนให้จำเลยที่ 3 กับคนอื่นอีก 3 คนเป็นนายใบ นายสี นายยา และนายพิมแล้วจำเลยที่ 2 พาผู้รับสมอ้างนี้ไปหาปลัดจังหวัดผู้รักษาการตำแหน่งโยธาเทศบาลผู้จ่ายเงินเพื่อขอรับค่าจ้าง ปลัดจังหวัดหลงเชื่อจึงให้จำเลยที่ 1 รับเงินแทน แต่โดยทีไม่ต้องเซ็นชื่อต่อหน้าปลัดอำเภอจังหวัด จำเลยจึงให้ผู้รับสมอ้างนอกจากจำเลยที่ 3 กลับเสีย แล้วสมคบกันเซ็นชื่อปลอมในบัญชีค่าจ้างรายวันว่า นายใบ นายสี นายยา และนายพิมเป็นผู้รับเงินไป ขอให้ลงโทษ จำเลยที่ 1 รับว่าได้เป็นผู้เขียนชื่อนายใบ นายสี นายยา และนายพิมซึ่งไม่มีตัวมาทำงาน เพิ่มเติมลงในบัญชีแรงงานประจำวันและบัญชีจ่ายเงินค่าจ้างรายวันจริงตามฟ้อง ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาลงโทษจำเลยที่ 1 ตามกฎหมายอาญามาตรา 224 ลงโทษจำเลยที่ 2 ตามมาตรา 304 จำเลยที่ 3 ให้ยกข้อหา โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าการกระทำของจำเลยที่ 1 เป็นการปลอมหนังสือตามมาตรา 222 ข้อ 2 และ 3 พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น จำเลยที่ 1 ฎีกาว่า โทษฐานปลอมหนังสือมีอัตราถึง 10 ปี ศาลจะลงโทษจำเลยตามคำรับสารภาพของจำเลยโดยไม่สืบพยานหลักฐานก่อนไม่ได้ และการเขียนเติมชื่อกับเซ็นปลอมนามผู้ไม่มีตัวตนนั้นไม่เป็นปลอมหนังสือ ศาลฎีกาเห็นว่าคดีนี้โจทก์มีพยานหลักฐานสืบประกอบคำรับของจำเลยฟังได้ว่าจำเลยกระทำผิดจริงแล้ว การที่จำเลยเซ็นชื่อบุคคลอื่นลงไปในหนังสือสำคัญ ก็เป็นปลอมหนังสือแล้ว เพราะจำเลยแสดงให้เห็นว่ามีตัวจริง และมีการเสียหายแล้ว จึงพิพากษายืน ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 796/2485 อัยการศรีสะเกาษ โจทก์ นายบุญเส็ด กองเพชร ที่ 1 นายวิเชียร แสงไพโรจน์ ที่ 2 นายนู พิมเสนา ที่ 3 ป.อ. ม. 222 ป.วิ.อ. ม. 176