ฎีกาที่ 257/2485
ข้อมูลจากแหล่งทางการของศาลฎีกา
คำพิพากษาฎีกานี้นำเข้าจาก เว็บไซต์ศาลฎีกา เพื่อใช้ตรวจค้นในระบบ local ควรตรวจสอบต้นฉบับจากแหล่งทางการก่อนนำไปอ้างอิง
กฎหมายที่อ้างถึง
ย่อสั้น
สามีมีอำนาจเป็นโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษผู้มาหลอกลวงทรัพย์ระหว่างผัวเมียไปจากภริยาได้
ย่อยาว
โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยใช้อุบายหลอกลวงนางหมาภริยาโจทก์ว่าได้ซื้อสุกรจากโจทก์แล้วนางหมาหลงเชื่อยอมให้จำเลยจับสุกรไปขอให้ลงโทษ ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วสั่งรับประทับฟ้อง แล้ววินิจฉัยว่าการกระทำผิดทางอาญาของจำเลยเรื่อง ฉ้อโกง นี้ เป็นการหาว่ากระทำต่อภริยาโจทก์ โจทก์จึงไม่ใช่ผู้เสียหายอันจะมีอำนาจฟ้องคดีนี้ได้ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 28 พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่าโจทก์เป็นผู้เสียหายตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 2 อนุมาตรา 4 มีอำนาจฟ้องได้ พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้น ให้ดำเนินการพิจารณาต่อไป จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าการใช้อุบายหลอกลวง ฉ้อโกง เอาทรัพย์ซึ่งสามีภริยาเป็นเจ้าของร่วมกันไปจากภริยานั้น สามีย่อมมีอำนาจที่จะเป็นโจทก์ฟ้องคดีอาญาฐาน ฉ้อโกง ได้เพราะสามีก็เป็นผู้ได้รับความเสียหายเนื่องจากการกระทำนั้นด้วย ดั่งที่บัญญัติไว้ในประมวลกฏหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 2 อนุมาตรา 4 จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 257/2485 นายพรม ศรีอุดร โจทก์ นายสูน วิชพล ที่ 1 นายสุด ผ่านสฐิน ที่ 2 จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 304 ป.พ.พ. ม. 1469 ป.วิ.อ. ม. 2 (4) , ม. 28