ฎีกาที่ 896/2485

นายอำเพอสั่งไห้เสมียนรับเงินค่าทำเนียมต่าง ๆ ด้วยวาจา เมื่อเสมียนยักยอกเงินนั้นเปนประโยชน์ส่วนตัวก็ต้องมีความผิดตามมาตรา 131 อ้างดีกาที่ 533/3485

ได้ความว่าจำเลยรับราชการเปนเสมียนแผนกมหาดไทย อำเพอตากไบ นายอำเพอสั่งด้วยวาจาไห้จำเลยมีหน้าที่คอยรับเงินค่าทำเนียมต่าง ๆ แล้วนำส่งนายอำเพอหรือผู้แทน หน้าที่นี้เปนระเบียบราชการทั่ว ๆ ไป จำเลยก็ได้เคยทำหน้าที่รับเงินและนำส่งเสมอมา ในคราวเกิดเหตุนี้จำเลยรับเงิน 7 บาท 10 สตางค์ แล้วกลับมีเจตนาทุจริตยักยอกเสีย สาลชั้นต้นพิพากสาว่าจำเลยมีความผิดตามกดหมายลักสนะอาณามาตรา 131 ซึ่งได้แก้ไขเพิ่มเติม พ.ส.8484 และมาตรา 71 จำเลยอุธรน์ สาลอุธรน์วินิฉัยว่าจำเลยเปนเพียงเสมียนไม่มีหน้าที่เช่นกรมการอำเพอตามพ.ร.บ. ลักสนะปุครองท้องที่ พ.ส.8457 มาตรา 187,189+ ถ้าจำเลยจะผิดก็เพียงถานยักยอกซึ่งเปนความผิดส่วนตัว พิพากสากลับไห้ยกฟ้องโจท โจทดีกา สาลดีกาเห็นว่าแม้จำเลยจะเปนเสมียน ก็มีหน้าที่ไนราชการรับเงินค่าทำเนียมตามที่นายอำเพอสั่งไว้ด้วย เมื่อจำเลยรับเงินไว้ตามหน้าที่แล้วกลับทุจริตยักยอมเสีย ก็ต้องมีผิดตามมาตรา 131 กดหมายลักสนะอาณาดังคำพิพากสสาดีกาที่ 533/8485 จึงพิพากสากลับไห้ บังคับคดี ตามคำพิพากสาสาลชั้นต้น ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 896/2485 อัยการนราธิวาส โจทก์ นายจเริน วิมุกตายน จำเลย กฎหมายลักษณะอาญา ม. 131 , ม. 319 พ.ร.บ.ลักษณะปกครองท้องที่ พ.ศ.2457 ม. 187 , ม. 129.