ฎีกาที่ 923/2484

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันหลอกลวงให้โจทก์แต่งงานกับจำเลยที่ 2 แล้ว จำเลยที่ 2 ไม่ยอมอยู่กินด้วย และไม่จดทะเบียนสมรส ทำให้โจทก์ต้องเสียหาย เป็นเรื่อง ละเมิด ทางแพ่ง ไม่ใช่เรื่องเรียกค่าสินสอดคืนตามลักษณะผัวเมียเมื่อไม่ได้ความว่าหลอกลวงศาลต้องตัดสินยกฟ้อง

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้ง 2 หลอกลวงโจทก์ให้แต่งงานกับจำเลยที่ 2 แล้วจำเลยที่ 2 ไม่ยอมจดทะเบียนสมรสกับโจทก์ โจทก์ต้องเสียเงินสินสอดให้จำเลยที่ 1 ไป 112 บาท และเสียหายต่อชื่อเสียงของโจทก์อีกคิดเป็นเงิน 100 บาท ขอให้จำเลยรับผิด ศาลแขวงธนบุรีพิพากษาว่าการสมรสตามประเพณีนิยมได้มีขึ้นแล้ว แต่จำเลยที่ 2 ไม่ยอมไปจดทะเบียนสมรสโจทก์จึงควรได้รับเงินสินสอดคืน ส่วนเงินค่าขันหมากและค่าเลี้ยงแขกได้จ่ายไปตามประเพณี และโจทก์ได้รับผลตอบแทนเพราะมีการสมรสแล้ว ย่อมไม่มีสิทธิได้คืน และเรื่องค่าเสียหายก็ไม่ได้ความว่าโจทก์ต้องเสียหายอย่างไร จึงไม่ควรได้รับค่าเสียหายตามขอ พิพากษาให้จำเลยจัดการทะเบียนสมรสกับโจทก์ ถ้ามิฉะนั้นก็ให้คืนเงินสินสอด 112 บาทให้โจทก์ โจทก์จำเลยต่างอุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การที่โจทก์ได้ตกลงแต่งงานกับจำเลยที่ 2 นี้ ไม่ได้ความว่าเป็นเพราะจำเลยทั้ง 2 ได้หลอกลวงโจทก์แต่อย่างใดกรณีอาจเป็นว่าจำเลยที่ 2 บังเกิดความไม่พอใจขึ้นในภายหลังจากได้แต่งงานแล้วก็ได้ ที่ศาลชั้นต้นวินิจฉัยโดยอาศัยประมวลแพ่ง ฯ บรรพ 5 ว่าด้วยการสมรสนั้นเป็นวินิจฉัยนอกฟ้อง เพราะโจทก์ฟ้องอ้างเหตุว่าจำเลยหลอกลวงให้โจทก์แต่งงานเป็น ละเมิด ทำให้โจทก์เสียหาย จึงพิพากษากลับศาลชั้นต้นให้ยกฟ้องโจทก์ โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้ง 2 ได้สมคบกันใช้อุบายหลอกลวง ฉ้อฉลให้โจทก์หลงเชื่อทำการสมรสกับจำเลยที่ 2 และโจทก์ได้รับความเสียหายในการที่ถูกจำเลยทั้ง 2 หลอกลวงเป็นเรื่อง ละเมิด ในทางแพ่ง ไม่ใช่เรื่องเรียกค่าสินสอดคืน และโจทก์สืบถึงสาเหตุที่แสดงว่ามีการหลอกลวงไม่ได้ จึงไม่มีทางชะนะคดี และไม่จำเป็นต้องวินิจฉัยถึงเงินที่โจทก์เรียกว่าเป็นค่าสินสอดตามลักษณะผัวเมียซึ่งเป็นการนอกประเด็น พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ ให้ยกฟ้องโจทก์ ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 923/2484 นายซิง แซ่กี้ โจทก์ นางซาจู แซ่อื้อ ที่ 1 นางเซียมลั้ง แซ่อื้อ ที่ 2 จำเลย ป.พ.พ. ม. 1438 , ม. 1441 , ม. 420 ป.วิ.พ. ม. 142