ฎีกาที่ 1052/2484

จำเลยเป็นคนจูงกระบือที่ลักมา พวกของจำเลยหันไปขู่จะทำร้ายพวกเจ้าทรัพย์ ยังไม่เรียกว่าจำเลยได้สมคบกันพวกทำการขู่เข็ญอันจะเป็นผิดฐานชิงทรัพย์ จึงมีผิดแต่เพียงฐานลักทรัพย์ ศาลเดิมลงโทษจำคุก 2 ปี ฐานลักทรัพย์ ศาลอุทธรณ์แก้ให้จำคุก 2 ปี ฐานชิงทรัพย์ถือว่าแก้มาก

โจทก์ฟ้องว่าจำเลยกับพวกลักกระบือของเจ้าทรัพย์ไป เจ้าทรัพย์ติดตามทัน พวกของจำเลยได้ชักมีดขู่จะทำร้ายพวกเจ้าทรัพย์ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยไม่ได้สมคบกับพวกในการขู่เข็ญอย่างใด คงผิดฐานลักทรัพย์ให้จำคุก 2 ปี โจทก์อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การที่พวกของจำเลยขู่พวกเจ้าทรัพย์นั้น แม้จะไม่ได้ความว่าจำเลยได้ร่วมคิดกับพวกให้ขู่เข็ญมาแต่แรก แต่เมื่อการลักทรัพย์ยังไม่ขาดตอนและจำเลยก็ได้รู้เห็นการขู่ของพวกตนเช่นนั้นถือได้ว่าจำเลยได้รู้เห็นร่วมใจในการนั้น ความผิดของจำเลยจึงเป็นฐานชิงทรัพย์พิพากษาแก้ให้จำคุกจำเลย 4 ปี จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่าการที่พวกของจำเลยขู่เข็ญเจ้าทรัพย์นั้น จำเลยอาจไม่ไม้ยินและไม่ได้ถือเอาประโยชน์แห่งการขู่เข็ญนั้น จะฟังว่าจำเลยสมคบกับพวกในการขู่เข็ญไม่ได้ จำเลยจึงไม่ต้องรับผิดชอบในการขู่เข็ญของพวกจำเลย พิพากษาแก้ศาลอุทธรณ์ ให้ บังคับคดี ลงโทษจำเลยตามศาลชั้นต้น ดูฉบับย่อ ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมาย คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1052/2484 อัยยการจังหวัดแพร่ โจทก์ นายทอง อุดมศรี จำเลย ป.อ. ม. 294 , ม. 298 , ม. 299 ป.วิ.อ. ม. 218